| Rheinisches Wörterbuch | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||
verwickeln bis wid I (Bd. 9, Sp. 481 bis 483) | |||||||||||||||||||||||||||||
verwickeln zuwickeln Ge-wickel(s) wickeln II Wickel-bahn Wickelente Wickelwackeln Wickelwane wickelig wicken I wicken II wicken III Wick-frau wickmann Wickweib Wicke Wickersche Wicken wicker Wicker wicker-lich Wickert Wickes Wickrathhahn Wicks-hammer wid I wid II Wid widalisch widde Widde I Widde II Widd-darm Widdholz Widdkasten Widdkorb Widdmesser Widdpiff Widdwind Widdwinde Widdel widden Ge-widde widdig Widdse Widdsen-baum Widdsengrient Widdsenhäpe Widdsenhöcke Widdsenstrauch Widdel widdeln widdelig widder Ge-widder Widder Widder-lamm widderig widdern I widdern II widdern III widderigen Widdersdorf widdig I widdig II Widdse Wide I Wide II Wide III Wid-dock Widdopp Widhammer Widhapp Widhei Widhopf Widhuck Widkopf Widwal Widwein Widel wideln wider wider- widerachtig Widerbart Widerborstel widerbränderig Widerbucht Widerbürste widerbürstig Widerbusch Widerdopp Widerfriste Widergadde Widergang Widergans Widergewächse widerhaarig Widerhaken Widerhall | Ge-wickel(s) Birkf-Selb, Meis-Meddersh, Wend-Marping, Ottw-Merchw Scheuern Uchtelfang, Saarbr-Heusw-Püttl Wehrden, Saarl, Merz, Trier-Farschw Mesenich, Bernk-Gutenth Hirzlei Weiperoth, Goar Manub, Wittl. Bitb, Prüm, Aden-Wiesemschd Sg. [Bd. 9, Sp. 482] Wickel-bahn wekələbānə Sieg-Siegbg, Neuw-Unkel: im Abzählr.: Selwer, Krahne W., puff, paff, afgeschaff! Wickel-ente -ęnt Köln-Stdt f.: Watschelente. Wickel-wackeln : in Reimen: Da host en Dalerche, geh uf et Martche, kaf der en Kihche un en Kälbche un en Gäns'che mit em Wiggelewaggeleschwänzche! Simm-Laub. Wiggelwaggel log op de Bank; W. flog von de B.; et wor kene Schuster em ganze Land, der W. kuriere kann? das Ei Bo. Wiggeldiwaggel geht övver de Bröck on hät der Könneng si Bett op en Röck? Gans od. Ente Heinsb, MGladb. Wickeldiwackel hät Lover (Laub) gedrage; W., die dräht er ken miəh? W. dr. Lif on Siəl? Wiege Kemp-Grefr, Heinsb (u. wigələwǫk). Krane, Kr., wickeliwane, wer will met no Engeland fahre usf. SNfrk, Klevld. Wickel-wane wigəlwānə Erk-Körrenz: beim Kinderreigen. wickelig Verbr. wie das Zeitw. Adj.: wackelig, bewegl., nicht feststehend. wicken I -i- = weichen II (s. d.); wicken II -i- = schaukeln s. bei Wicke II. [Bd. 9, Sp. 483] Wick-frau, wickmann, Wickweib (s. S.) Berg (s. o.): Wahrsager(in). Wicke wek, Pl. -kə, Dimin. weksχə Aach-Stdt f.: verächtl. leichtes Weib, Dirne. Wickersche -ə, Pl. -ən Berg f.: Wahrsagerin, Kartenschlägerin. Wicken -i- = Docht s. Wieke II; wicker -i- = welcher s. welch II. wicker-lich -i-, –e- NBerg in Sol, Wuppert-Barm Kronenbg u. SNfrk in Kemp-Stdt Adj.: weichlich, süssl. im Geschmack; dat schmeckt so w., — w. süt. Wickert = Weidenanpflanzung s. Weidgart bei Weide II. Wicks-hammer = schwerer Holzhammer s. bei Wide III. wid I -ī- = weit (s. d.).
|
| |||||||||||||||||||||||||||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||