| Pfälzisches Wörterbuch | ![]() | ||
Hub-zins bis Hudel (Bd. 3, Sp. 1210 bis 1211) | |||
Hub-zins, m. Hucheln huckeln, schw. huckeln hucken hucke-pack, Adv. Hucker Hucket Huckler, m. hu-da-da Hudel Hudel-boßen, m. Hudelei, f. Hudeler hudelig, Adj. hudelicht, Adj. hudeligen, schw. Hudel-lumpen, m. Hudel-madam, f. hudeln, schw. Hudel-schnuttel, m., f. Hudel-stroh, n. Hudel-welle, f. Hudel-wetter, n. Hudel-wisch, m. Hudel-wusch, m. Hudelwisch-kopf, m. Huder, m. Huder-eule, f. Huderich, m. huderichen, schw. huderig, Adj. Huder-loch, n. hudern, schw. Hudler, m. f. Hudler(s)in, m. f. Hudlerei, f. Hudörner hüe Huf, m. huf, Interj. hüf, Interj. Huf-beschlag, m. Huf-blätter, Pl. Huf-eisen, n. Hufeisen-kraut, n. Hufeisen-nase, f. Hufeisen-stollen, m. hufen, schw. Hufer Hüfer Huf-fett, n. Huf-haar, n. Huf-krebs, m. Huf-lappen, m. Huf-lattich, m. Huf-latt(er), m. Huf-latsch(en), m. Huf-messer, n. Huf-nagel, m. Hufnagel-ring, m. huf-reh, Adj. Huf-rehe, f. Huf-schaber, m. Huf-schmied, m. Huf-spalt, m. Huf-späne, Pl. Hüfte, f. m. Hüften, f. m. Hüft(en)-knochen, m. Hüft(en)-riemen, m. Hüft(en)-schmerzen, Pl. Hüft(en)-weh, n. Hüft-gelenk, n. Hüftgelenk-entzündung, f. huf-zurück Hü-gaul, m. Hü-gaule(r), m. Hü-gäuler, m. Hü-gäulchens, n. Hügel, m. hügelig, Adj. Hugo, m. Hühle Huhle Huhn, n. Hühner-aar, m. Hühner-auge, n. Hühner-balken, m. Hühner-berg, m. Hühner-braten, m. Hühner-brust, f. Hühner-bürzel, m. Hühner-dackel, Pl. Hühner-darm, m. Hühner-delle, f. Hühner-dieb, m. Hühner-dreck, m. Hühner-ei, n. f. n. n. Hühner-feder, n. f. n. n. | 1. 'auf einem Bein hüpfen', huckle (huglə) [ GH-Leimh]. — 2. 'hinken', hockele [ KU-Bedb], huckele [ Gal-Dornf]. Er huckelt [ GH-Leimh]. — Im Ablaut zu PfWB hickeln. [Bd. 3, Sp. 1211] braust [Donnersberggegend (Becker Vk. 294)]. ElsWB Els. I 291. 1. m. a. 'Lumpen, Lappen', Huddel [Lambert Penns 84], Pl. Horrele (hǫrələ) [ KU-Dennw/Frohnb]; mit Huddel un Lappe [ NW-Haßl Spey]; Hurrle un Fetze [ KU-Obw/Tiefb]. — b. verächtl. 'Kleider', Hoddle [ SP-Harths Heiligst]; vgl. PfWB Hudellumpen 1. Syn. s. PfWB Lumpenzeug. Sein Klaarer sein lauder Hurrle un Fetze [ KU-Kaulb]. Er kummt in Hull un Fetze [ PS-Hintwdth]. Der mit seine Hoddle un Zoddle braucht sich nit an de Lare se leche 'braucht nicht anzugeben' [ SP-Harths]. Er hat die Horrele troff kriet 'ist geprügelt worden' [PfId. 180]. — 2. a. f.: 'schlampige Frau', Hudd(e)l [ LU-Opp Altr Don-Tscherwk], Hurrl [ KU-Brück], Hull [ BZ-Dernb], Hodd(e)l [ SP-Heiligst LA-Venn Herxh GH-Rh'zab], Horrl [ WD-Niedkch], Holl [ KL-Fischb BZ-Pleisw]; vgl. PfWB Hudellumpen 2, PfWB -madam, PfWB -wisch 2 b. — b. m.: 'leichtsinniger Mensch', Hurrl [ KU-Elschb]. — c. f.: 'schlechte Person', Hurrl [ KU-Rothsbg]. — 3. m. a. 'Durcheinander, Wirrwarr', Huddl [mancherorts VPf Lambert Penns 84], Hurrl [Kaislt]. Syn. s. PfWB Wirrwarr. — b. α. 'unnötige Arbeit, Umstände'. Mach d'r käin Hurrel! [ KU-Schmittw/O], Huddel [ FR-Bockh]. — β. 'Ärger, Verdruß'. Was hat uns der Bub schun e Hurrel gemach! [verbr. WPf, FR-Bockh]; vgl. PfWB Hudelei 2, PfWB Zores. — γ. 'lärmende Ausgelassenheit'; Huddel mache [SP-Dudhf Land]. — δ. im Huddel 'in der Eile' [NW-Haßl Spey Lambert Penns 84]. — Zu spätmhd. hudel 'Lumpen, Lappen', Weigand I 896. — Südhess. III 760; RhWB Rhein. III 881/82; LothWB Lothr. 251; ElsWB Els. I 303/04; Bad. II 781.
| ||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||