Wörterbuchnetz
Pfälzisches Wörterbuch 
 
Hag(en)-schloß bis Hahel (Bd. 3, Sp. 578)
 
Hag(en)-schloß, n.
Hag(en)-schlüpfer, m.
Hag(en)-steige, f.
Hag(en)-weg, m.
Hag(en)-woog, m.
hager, Adj.
Hage-stolz, m.
Hag-holz
Hagrille
Hag-schloß
Hag-schlüpfer
Hahel
Häher, m.,  f.
Hähert, m.,  f.
Häher(t)-feder, f.
Häher(t)-flügel, m.
Häher(t)-nest, n.
Häher(t)-schwänze, Pl.
Hahl, f.
Hähl, f.
hahl
Hahl-gans
Hahn, m.
Hahnen1, m.
Hahn
Hahnen2
Hahn-berg
Hahn-born
Hahn-buche
hahn-buchen
Hähnchen
Hahn-dorn
Hahnebampel
Hahnen-balken, m.
Hahnen-berg
Hahnen-bippel, m.
Hahnen-bippes, m.
Hahnen-bühl
Hahn(en)-braten, m.
Hahn(en)-brunz, m.
Hahn(en)-brust, f.
Hahn(en)-bucksen, Pl.
Hahn(en)-darm, m.
Hahn(en)-dieb, m.
Hahnen-eck
Hahn(en)-ei, n.
Hahn(en)-feder, f.
Hahnen-fest
Hahn(en)-fett, n.
Hahn(en)-frau, f.
Hahn(en)-fuß, m.
Hahn(en)-gackel, n.
Hahn(en)-gäcker
Hahn(en)-geckel
Hahn(en)-gerüst, n.
Hahn(en)-gickel
Hahn(en)-giger
Hahn(en)-gockel, m.,  n.
Hahn(en)-gocker, m.
Hahn(en)-göker, m.
Hahn(en)-gückel, m.,  n.
Hahn(en)-guckel, m.,  n.
Hahn(en)-häfelchens, n.
Hahn(en)-kamm, m.
Hahn(en)-kappe, f.
Hahn(en)-knöchelchen, n.
Hahnen-kopf
Hahn(en)kottel
Hahnen-kränke, f.
Hahnen-kräutchen, n.
Hahnenkräutchens-grundbirnen, Pl.
Hahnen-kreit, m.
Hahnen-krülle, f.
Hahn(en)-lappen, m.
Hahn(en)-mann, m.
Hahn(en)-rose, f.
Hahn(en)-schnabel, m.
Hahn(en)-schrei, m.
Hahn(en)-schritt, m.
Hahn(en)-schuh, m.
Hahn(en)-schwanz, m.
Hahn(en)-sichel, f.
Hahn(en)-spatz, m.
Hahn(en)-spikes, m.
Hahn(en)-spitze, f.
Hahn(en)-sporn, m.
Hahnen-steige
Hahnen-stich, m.
Hahnen-stöpsel, m.
Hahnen-suppe, f.
Hahnen-tritt, m.
Hahnen-wackel
Hahn-haubuschen, m.
Hahn-weg
Hahn-woog
Haia
haibeln
Hain, m.
Hain-bach, f.
Hain-buch, n.
 -schloß n.: volkstüml. Bez. für die Rietburg, Hackschloß; vgl. PfWB Hag 2. — -schlüpfer m.: 'Zaunkönig' in der RA.: Er schlupft so schnell dorch wie 'n Hackschlipfer [ GH-Leimh]. ElsWB Els. II 455, 470; Bad. II 531. — -steige f.: 'ansteigende Talmulde bei KL-Ottbg, amtl. Hahnensteig. -weg m.: 'zum Hag 2 führender Weg', FlN in KU-Kreimb: Am Haanweg, amtl. Am Hahnweg. a. 1504: von dem stein in dem hagweg wider uff den stein [PfWeist. I 433 (IB-Erfw)]. — -woog m.: urspr. 'Woog bei (oder in) einem Hag 2', FlN für ein Waldgebiet zwischen KL-Ottbg und RO-Potzb, Haanwoog, amtl. Hahnwoog.
 
  
hager Adj.: wie schd., vgl. PfWB dürr 2. Er es sou haar wie e Sperwer [ WD-Niedkch]. Südhess. III 44; RhWB Rhein. III 89; ElsWB Els. I 312.
 
 
Hage-stolz m.: 'unverheirateter Mann, Junggeselle', nach dem Schd., Hagestolz [verbr.]. Syn. s. PfWB Übergänger 1 a. a. 1709: samt jetzigen und künfftigen Wildfangen, Reichs-, Königs- und Petersleuthen, auch Hagestelzen, Ungenossen und allen anderen Leibeigenen [H. Seel, Chronik der Stadt Deidesheim (1880), S. 212]. Südhess. III 45.
 
 
Hag-holz s. PfWB Hagenholz; Hagrille s. Schagrille; Hag-schloß, -schlüpfer s. PfWB Hagenschloß, -schlüpfer; Hahel 'Kesselhaken' s. PfWB Hahl.