| Pfälzisches Wörterbuch | ![]() | ||
Stuben-arrest bis Stuben-hockerin (Bd. 6, Sp. 745 bis 746) | |||
Stuben-arrest, m. Stuben-bank, f. Stuben-boden, m. Stuben-bord, n. Stuben-decke, f. Stuben-feger, m. Stuben-fenster, n. Stuben-gebäu, n. Stuben-hitzer, m. Stuben-hocker, m. Stuben-hockerin, f. Stuben-hünkel, n. Stuben-hutsche, f. Stuben-kammer, f. Stuben-katze, f. Stuben-knecht, m. Stuben-luft, f. Stuben-meister, m. Stuben-mücke, f. Stuben-ofen, m. stuben-rein, Adj. Stuben-rütsche, f. Stuben-rütscher, m. stuben-sauber, Adj. Stuben-schnake, f. Stuben-tisch, m. Stuben-tür, f. Stuben-uhr, f. Stuben-vogel, m. Stuben-wand, f. Stüber Stüber Stüber-gasse, f. stübern Stübich, m. Stub-kraut, n. Stück, n. stückelig, Adj. stückeln, schw. Stückels-pfad, m. stucken, schw. stücken, schw. stückerig, Adj. Stuckert, m. Stücker-zins, m. Stück-faß, n. Stück-gerte Stück-hebel Stück-holz Stück-kette, f. Stück-lägel, n. Stück-stekken Stück-stein, m. Stücks-wörth, m. Stück-vieh Stückvieh-doktor, m. Stück-wegs, n. studeln, schw. Student, m. Studenten-blume, f. Studenten-herz, n. Studenten-hose, f. Studenten-hübel, m. Studenten-kappe, f. Studenten-kopf, m. Studenten-possen, m. Studenten-schmiß, m. Studer-hecke, f. Studern-heim, ON studieren, schw. Studier-spezel, m. Stufe, f. stufen1, schw. stufen2 Stuf(en)-bickel, m. Stuf(en)-hacke, f. Stuf(en)-kraut Stuf(en)-loch, n. Stuf(en)-schnur, f. Stuf(en)-seil, n. Stuf(en)-wingert, m. Stuff, m. Stufft Stuhl, m. Stuhl-bein, n. Stuhl-bruder, m. Stuhlbruder-gasse, f. Stuhl-bruderschaft, f. Stühlchen-träger, m. Stuhl-feier, f. Stuhl-fuß, m. Stuhl-gang, m. Stuhlgangs-augen, n. Pl. Stuhl-kissen, n. Stuhl-laken, n. Stuhl-lehne, f. Stuhl-pfülben, m., n. Stuhl-stempel, m. Stuhl-stickel, m. Stuhl-tuch, n. | [Bd. 6, Sp. 746] mit Borden und Dielen belegt [ LU-Opp]; vgl. PfWB borden, PfWB dielen, PfWB Silbersand. Rhein. VIII 899. — -bord n.: 'Fußbodenbrett', -borde (-bōrdə) Pl. [ LU-Opp]. — -decke f.: 'Zimmerdecke', -deck (-dęg) [ LU-Opp, vereinzelt]; Syn. s. PfWB Plafond 1. In älteren Häusern an der St. noch Tragbalken und PfWB Durchzug [ ZW-Battw]. Rhein. VIII 899. — -feger m.: 'langstieliger Roßhaarbesen', -feger (-fēgər) [ BZ-Dernb]. — -fenster n.: 'Zimmerfenster', -fenschder (-fęndər) [ BZ-Dierb, vereinzelt]. a. 1460: die stobenfenstern damit zu bessern [KellR von Lichtenberg/Kusel]. Rhein. VIII 899. — -gebäu n.: 'Gebäude'. a. 1756: Waraufhin des gedachten Waldbruders Stubengebäu sammt Offen und Kamin abgebrochen [F. Claus: Maria-Rosenberg Legende, Sage und Geschichte. Zweibrücken 1911]. — -hitzer m.: 'Heizer'. a. 1535: Item 1 gulden 13 alby Wendel dem stubenhitzer [ZweibrLSchR]. a. 1656: Gödel Hach hat sich zum Stubenhitzer ins Schloß zu Lautern verdingt [Kurpf. 152 (KL-Erlb)]. a. 1764: Johann Jakob Anstett, Stubenhitzer bei der fürstlichen Herrschaft [Pirmasenser lutherisches Kirchenbuch 8, S. 294 (Pirmas)]. — -hocker m.: 1. 'wer lieber im Haus ist als im Freien', auch als Schimpfw., -hocker (-hogər) [vereinzelt, Damm Nachtdischlamp 13 Krämer Gal 210]; vgl. PfWB Stubenhünkel, PfWB -hutsche, PfWB -rütsche, PfWB -rütscher, PfWB -vogel. Der alt Schode is e rechter St. un e Krakeeler [ KU-Reiffb]. — 2. 'ein verwöhnter Hund, der am liebsten im Zimmer bleibt' [ LU-Alsh]. — RhWB Rhein. VIII 899 Stubenhukker; LothWB Lothr. 509 Stuwehucker; ElsWB Els. I 318, II 943. — -hockerin f.: 'eine Frau, die lange in der Stube sitzen bleibt', -hockern [ KU-Schmittw/O]. —
| ||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||