| Pfälzisches Wörterbuch | ![]() | ||
Spül-kanne bis Spül-stande (Bd. 6, Sp. 374 bis 376) | |||
Spül-kanne, f. Spül-kant, f. Spül-kübel, m. Spül-lumpen, m. Spüllumpen-fresser, Pl. Spüllumpen-suckler, Pl. Spüllumpen-zuckler, Pl. Spül-maschine, f. Spul-rad, n. Spül-schüssel, f. Spül-schwenke, f. Spül-sprenke, f. Spül-stande, f. Spül-tisch, m. Spül-trog, m. Spül-tüpfen, m. Spül-wanne, f. Spül-wasser, n. Spülwasser-brühe, f. Spülwasser-schüssel, f. Spul-wurm, m. Spül-zuber, m. Spund1, m. Spunden1, m. Spund2, m. Spund3 Spund-axt, f. Spund-daube, f. Spunden1 Spunden2, m. spunden, schw. Spunden-bohrer, m. spunden-faul, Adj. Spunden-loch, n. spunden-voll, Adj. Spunden-zapfen, m. Spund-holz, n. Spund-kuchen Spund-loch, n. spund-voll, Adj. Spur, f. Spor, f. Spur-biene, f. spuren, schw. spüren, schw. Spur(en)-hund, m. Spür-, m. spurig Spurkel, m. Spürkel, m. Spurkel-macher, m. Spürkel-, m. Spürkelsin, f. Spürklersin, f. Spürklerin, f. Spurkes, m. Spür-nase, f. Spur-schlitter, m. Spur-schnee, m. spurteln Spurzen, Pl. sputen, schw. Sputz, m. Spuz, m. sputzen Spuzen ss, Interj. Staat, m. staateln staatlich, Adj. Staats-akt, m. Staats-anwalt, m. Staatsbettel-kor, n. Staatsbettel-leute, Pl. Staatsbettel-zeug, n. Staats-bettler, m. Staats-bock, m. Staats-böhl, m. Staats-bursche, m. Staats-decke, f. Staats-finanzen, Pl. Staats-futter, n. Staats-gaul, m. Staats-gewalt, f. Staats-kerl, m. Staats-kleid, n. Staats-köchin, f. Staats-kopf, m. Staats-krüppel, m. Staats-kunst, f. Staats-leute, Pl. Staatsleute-weib, n. Staats-mädchen, n. Staats-narr, m. Staats-pinsel, m. Staats-präsident, m. Staats-prokurator, m. Staats-regierung, f. Staats-rock, m. Staats-schurz, m. | [Bd. 6, Sp. 375] [ SP-Harths]; vgl. PfWB Spülschüssel. — -kübel m.: 'Gefäß zum Geschirrspülen', -kiwwel [verbr. SOPf mancherorts mittl. VPf, Bertram § 311], Dim. -kiwwele [ GH-Knitth]; vgl. PfWB Spülschüssel. ElsWB Els. I 418. — -lumpen m.: 1. 'Lappen zum Abwischen des Geschirrs beim Spülen', -lumpe [verbr., Don-Schowe Torscha Lambert Penns 139 Krämer Gal 205]; vgl. Abwäsch-, PfWB Schüssellumpen. RA.: Aus dem kammer Spiellumpe ziehge, von einem Dummen [ FR-Beindh]. Des macht dich so lummerich 'schlaff' wie 'n nasser Sp. [Reichard Penns 428]. Volksgl.: Wer Warzen hat, holt heimlich den Sp. aus der Küche und versteckt ihn unter die Dachtraufe, wobei die drei höchsten Namen gerufen werden [PfH 1931 Nr. 16]. Wammers Maul abbutzt mit em Sp., kriggt mer e hoorich Maul [Fogel Beliefs Penns Nr. 2067]. Stehl en Sp. un wickel en me lahme Gaul ums Been [Fogel Beliefs Penns Nr. 774]. Wann en Kuh der Iddrich (das Wiederkäuen) verlore hot, soll mer 'n Sp. stehle un en re fiedre [Fogel Beliefs Penns Nr. 725]. Mer soll der Kaffi därich der Sp. seihe, no kriggt mer kenn Heemweh [Fogel Beliefs Penns Nr. 715]. Wann em der Sp. fallt, is es erscht, wu kummt en Schlapp, oder 's geht eni fert (fort) oder wann keni kummt, is mer sie selwert [Fogel Beliefs Penns Nr. 353]. — 2. a. nur in Wend. 'aus der Hose hängender Hemdzipfel, Teil der Unterhose, das aus einem Loch, Riß hervorschaut' [mancherorts, Bernhard 152]. De Sp. hängt eraus [ KL-Hütschhs, mancherorts]. Dem guckt de Sp. hinne raus [ LU-Alsh, mancherorts]. Ägsch, de Sp.! [ KU-Bedb]. Er hot seiner Modder de Sp. gestohl [Kühn Hamet 135, NW-Neidfs]. — b. 'schwarzes Tuch, das über eine Brauchgestalt am Sonntag Lätare gestülpt wird' [Stoll 49, 188]. — 3. 'Fettschicht auf der Milch' [ KU-Kollw RO-Schmalfhf]. — 4. a. 'Mensch, der sich alles gefallen läßt' [ KU-Schmittw/O KL-Wörsb LU-Opp]. Er muß de Sp. mache [ KU-Schmittw/O]. — b. 'Feigling' [ KL-Ottb FR-Hettldh]; Syn. s. PfWB Feigling. — 5. Neckname für die Bewohner von HB-Jägb KB-Bischh Gauh, Spiellumpe Pl. [ KB-Bischh Gauh Morschh]; vgl. PfWB Spüllumpensuckler. — RhWB Rhein. VIII 464. [Bd. 6, Sp. 376] 2 Gesteck Spuhlen [SSp F 29/11 (KU-Dittw)]. RhWB Rhein. VIII 461.
| ||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||