| Pfälzisches Wörterbuch | ![]() | ||
Saum-brunnen bis sau-miserabel (Bd. 5, Sp. 805 bis 806) | |||
Saum-brunnen, m. Sau-melde, f. säumen1, schw. säumen2, schw. Sau-mensch, n. Sau-metzger, m. Saum+-garten, m. Saum-hieb, m. Saum-hof, m. säumig, Adj. sau-miserabel, Adj. Sau-mist, m. Säumnis, f.? Sau-moke, f. saum-selig, Adj. Saum-siedler, m. sau-müde, Adj. Sau-mulde, f. Sau-mutter, f. Sau-nabel, m. Säu-, m. Sau-nacht, f. Sau-nagel, m. Sau-narten, m. Sau-nebel, m. Sau-nest, n. Säu-, n. Sau-nickel, m. Sau-niere, f. Sau-nuß, f. Sau-ohr, n. Säu-, n. Säuohre-blatt, n. Sauohren-kraut, n. Sauohren-putsch, m. Sau-pack, n. Sau-panz, m. Sau-pech, n. Sau-pelz, m. Sau-pest, f. Sau-pfad, m. Sau-pfaffe, m. Sau-pfeffer, m. Sau-pferch, m. Sau-pfründe, m. Sau-pfuhl, m. Sau-placken, m. Sau-porzel Sau-preuße, m. Sau-pritsche, f. Sau-quecke, f. Saurach Sau-rambel Sau-rammel Sau-rammel, m. Sau-ranzen, m. Sau-rausch, m. Säure, f. Sau-rech, m. Sau-rede, f. Sau-regen, m. Saure-gurken-zeit, f. Saurei Saures Sau-ringel, m. Sau-rippe, f. Sau-riwwel Sau-rolle, f. Sau-roller, m. Sau-rose, f. Sau-rotlauf, m. Sau-rübe, f. Saurüben-loch, n. Sau-rücken, m. Sau-rudel, m. Sau-rulps, m. Sau-rülps, m. Sau-rüpel, m. Sau-rüssel, m. Sau-rütsche, f. Saus, m. Sau-sack, m. Sau-säckel, m. Sau-sau, f. Sau-schieder, Pl. Sau-schinken, m. Sau-schunken, m. sau-schlecht, Adj. Sau-schnake, f. Sau-schneider, m. Sau-schnitter, m. Säu-, m. Sau-schnüffel, m. Sau-schnusse, f. Sau-schnüsse, f. Sau-schnute, f. Sau-schrift, f. Sau-schwabe, m. Sau-schwanz, m. Sauen-, m. | 1. a. 'mit einem Saum einfassen', sääme (smə) [mancherorts VPf WPf, Glass 92 Müller Dietschw 58 Krämer Gal 181], seeme (sēmə) [ HB-Erb Reiskch], saame (sāmə) [Bd. 5, Sp. 806] [mancherorts NPf, Lambert Penns 130], soome (sōmə) [verbr. Gal]; Part. Perf. gesäämt, gesaamt [mancherorts]; Zs.: ein-, PfWB umsäumen, -saumen. VR.: Ich hun getraamt, / ich hätt der Katz ehr A-loch g'saamt. / Du wärscht dapper hinnenoo gerennt / un häscht's widder ufgetrennt [ Gal-Bagbg]. — b. 'den Rand (eines Ackers) bearbeiten'. a. 1577: Diese ... Aecker ... seindt in langer Zeit nit gebaut noch geseumbt worden [Eyselein 82 (LU-Muttstdt)]. — c. den Grund s. 'den Altrhein überschreiten'; wenn man den Altrhein überschreitet, hat man de Grund g'säämt [Spey]. — 2. 'tätlich angreifen, ohrfeigen, verprügeln' [ KU-Gangl ZW-Bottb KL-Erlb Fischb], häufiger in den Wend.: die Ohre (Leffel, Backe, Zähn, Kotlett) s. [ KL-Ottbg, mancherorts]. Ich han 'm 's Loch gesaamt 'den Hintern verprügelt' [ KB-Dreis]. — Südhess. V 114/15; RhWB Rhein. VII 811/12; LothWB Lothr. 427 sämen; ElsWB Els. II 357. 1. 'schmutzige, liederliche weibliche Person', auch Schimpfw., Saumensch, -minsch, Verbr. s. K. 290 [verbr.]; vgl. PfWB Saukerl, PfWB -luder. Du S., du dreckisches! [ NW-Freinsh]. Des S. hockt morjens schun in de Wertschaft un sauft, statt daß es sich um sein Kinner kimmert [Kaislt]. — 2. 'sittlich verkommene, niederträchtige, schlechte weibliche Person' [verbr.]; vgl. PfWB Mensch 2 b. Des isch e S. [ LA-Gommh]. Südhess. V 114; RhWB Rhein. VII 779. — -metzger m.: 'Schweinemetzger', -metzger, -metzjer, s. PfWB Metzger [mancherorts VPf WD-Niedkch RO-Dielkch Sippf PS-Gersb]. Südhess. V 115.
| ||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||