Wörterbuchnetz
Pfälzisches Wörterbuch 
 
Kuh-joch bis Kuh-knecht (Bd. 4, Sp. 673)
 
Kuh-joch, n.
Küh-, n.
Kuh-jockel, m.
Kuh-jude, m.
Kuh-kalb, n.
Kuh-karl, m.
Kuh-kette, f.
Kuh-kirchhof, m.
Kuh-klapper, m.
Kuh-klaue, f.
Kuh-knebel, m.
Kuh-knecht, m.
Kuh-knottel, f.
Kuh-kopf, m.
Kuh-korb, m.
Kuh-kraut, n.
Kuh-kruste, f.
Kuh-kummet, n.
Kuh-kürbis, m.
kühl, Adj.
Kuh-lappen, m.
Küh-, m.
Kuh-läpperes, n.
Kuh-latschen, m.
Kuh-laus, f.
Kühl-bütte, f.
kühlecht
Küh-leiter, f.
kühlen, schw.
Kühler
Kühl-faß, n.
Kühl-keller, m.
Kühl-kessel, m.
kühl-lecherig, Adj.
kühl-lecht, Adj.
kühl-lacht(ig), Adj.
Kuh-loch, n.
Kühl-stande, f.
Kühlung, f.
Kuh-magd, f.
Küh-, f.
Kuh-magen, m.
Kuh-marder, m.
Kuh-maul, n.
Kuh-melkerin, f.
Kuh-mensch, n.
Kuh-milch, f.
Kuh-mist, m.
Kuh-mockel, n.
Kuh-motsch, Gen.?
Kuh-motze, f.
Kuh-mücke, f.
Kuh-panz(en), m.
Kuh-pappel, f.
Kuh-peitsche, f.
Kuh-peterle, n.
Kuh-pferch, m.
Kuh-pfründe, f.
Kuh-pinsel, m.
Kuh-pladder, m.
Kuh-pladderes, m.
Kuh-pladderich, m.
Kuh-plädderich, m.
Kuh-plapper, m.
Kuh-pläpper, m.
Kuh-plapperes, m.
Kuh-pläpperes, m.
Kuh-plaster, m.
Kuh-platsch(en), m.
Kuh-platscher, m.
plätscher, m.
Kuh-platz, m.
Kuh-praddel, m.
Kuh-prapsel, m.
Kuh-priester
Kuh-pumpel
Kuh-pumper
Kuh-puppes
Kuh-reff, n.
Kuh-riegel, m.
Kuh-rübe, f.
Kuh-sattel, m.
Kuh-scheiß, m.
Kuh-schiß, m.
Kuh-scheißdreck(er), m.
Kuh-scheißer, m.
Kuh-schisser, m.
Kuh-schelle, f.
Kuh-schlappen, m.
Kuh-schlotte, f.
Kuh-schluck, m.
Kuh-schlurpser, m.
Kuh-schnake, f.
Kuh-schopp, m.
Kuh-schusser, m.
Kuh-schwamm, m.
Kuh-schwanz, m.
Kuh-seiche, f.
Kuh-spur, f.
Kuh-stäbel, m.
   Kuh-joch, Küh-n.: wie schd., vgl. Abb. 45c, Kuhjoch [ KU-Gumbsw], Kih- [ KL-Alsbn NW-Hardbg]. Südhess. IV 22. — -jockel m.: Schimpfw., Kihjockel; saudummer K. [ PS-O'simt]. — -jude m.: 'jüdischer Viehhändler' (um 1930), Kuhjudd [ PS-Th'eischw FR-Heuchh], Kih- [mancherorts]. Südhess. IV 22. — -kalb n.:
1. 'weibliches Kalb', Kuhkalb, häufiger Kih- [verbr. vorn WPf], Kuhkälbche [ Gal-Dornf], Kih- [Don-Schowe Torscha Lenauheim]. —
2. Schimpfw.; dappisches Kuhkalb [ PS-O'simt]. — Südhess. IV 22; RhWB Rhein. IV 1690. — -karl m.: 'täppischer Mensch, der aber mit dem Vieh gut umgehen kann', Kihkarell [ WD-Niedkch]. — <61781.48_Küh-kater> -kette f.: 'Kette, mit der die Kuh an die Krippe gebunden wird', Kuhkett, seltener Kih- [verbr.]. a. 1740: 1 ochsen- und 1 Kuhkette [Kurpf. 940-942 (KU-Einöll)]. Südhess. IV 22/23; RhWB Rhein. IV 1691; ElsWB Els. I 480. — -kirchhof m.: 'Schindanger für Rindvieh', Kihkärchhouf [ LA-Gommh]. Syn. s. PfWB Schindkaute. — -klapper m.: = PfWB Kuhpladder 1, Kuhklapper [ PS-Schönau]. — -klaue f.: wie schd., Kuhkloo, Pl. -e [ WD-Niedkch]. — -knebel m.: 'Knüppel, der der Kuh auf der Weide vor die Vorderfüße gebunden wird, um sie im Laufen zu behindern', Kuhknewwel [ ZW-Gr'bundb]. — -knecht m.: '(jüngerer) Knecht für die Kühe', Kuhknecht, Kih- [mancherorts]; vgl. Kühbube, -bumber. Südhess. IV 23; RhWB Rhein. IV 1691. —