| Pfälzisches Wörterbuch | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
kritzeln bis Krokus (Bd. 4, Sp. 622 bis 623) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
kritzeln, schw. Kritzel-schrift, f. Kritzer, m. Kritzig Kriwwel-bisser Kroden-born Krokel krokelig, Adj. Krokodil, n. Krokodils-tränen, Pl. Krokus, m. Krolle krollen Kroll(en)-kopf Krollen-schere Krolles, m. krollig Krone, f. kronen, schw. krönen, schw. Kronen-baum, m. Kronich-, m. Kronen-taler, m. Kronen-wirt, m. Kron-fleisch, n. Kron-hammer, m. Kronich-baum Kron-leuchter, m. Kron-tag Kropel Kröpel, m. n. Kröpelchen, m. n. Kröpeler, m. kropelig, Adj. kröpelig, Adj. kröpelig, Adj. kropeln kröpeln, schw. kröpeln, schw. Kropen Kröper(t), m. Kröppert, m. kröpertsig, Adj. Kropf, m. Kröpf, m. n. Kröpfchen, m. n. Kröpf-birne, f. Kröpfchens-, f. kröpfen, schw. Kröpfer(t), m. Kropf-hals, m. Kropf-husten, m. kröpfig, Adj. kröpficht, Adj. Kropf-taube, f. kröpig, Adj. Kröppen, ON Kröppen-bach, m. Kroppert Kröppert Kropp-zeug, n. Krops-burg, f. Krosander, f. Kroste Kröte Kröten, Pl. Kröten-born, m. Kröten-loch, n. Kröten-pfuhl Kröten-wäldchen, n. Kröten-wiese, f. Kröten-woog krotschen Krott-arsch, m. Krottchens, n. Krotte, f. Krottel-bach, ON Krott(e)ler krotteln, schw. Krotten-ampfer, m. Krotten-augen, Pl. krotten-augig, Adj. Krotten-balg, m. Krotten-balsam, m. Krotten-balse(r), m. krotten-balsig, Adj. Krotten-blume, f. Krotten-born, m. krotten-breit, Adj. Krotten-buschen, m. Krotten-delle, f. Krotten-dill, m. Krotten-eier, Pl. krotten-fett, Adj. krotten-fidel, Adj. Krotten-fuß, m. Krotten-gelaich Krotten-gelzer, m. Krotten-geräums, n. Krotten-geschmeiß, n. | 1. 'unleserlich, ungewandt, klein schreiben', kritzele (gridsələ) [verbr. WPf NPf vereinzelt VPf Christmann Kaulb 13], kritzle (gridslə) [verbr. mittl. u. südl. VPf mancherorts südl. WPf nördl. VPf]. Die Verbr. der Zwei- und Dreisilbigkeit ist mit dengeln (K. 87) vergleichbar. Zs.: PfWB ver-, voll-, PfWB hinkritzeln; vgl. PfWB Gekritzel. Syn.: PfWB krutzeln, PfWB krozeln. Die Buwe kritzle [ NW-Haßl]. — 2. 'mit der Feder, dem Griffel beim Schreiben kratzen' [vereinzelt, Klein Prov. 253]. — Südhess. III 1851; RhWB Rhein. IV 1542. [Bd. 4, Sp. 623] 1. 'Kratzer an einem Gegenstand', Kritzer (gridsər) [BZ-Dernb Dörrb SOPf (Heeger Nachl.)]. — 2. 'blutiger Riß, Narbe auf der Haut' [ BZ-Dernb]. Vgl. PfWB Kritz. — Südhess. III 1852; RhWB Rhein. IV 1542 Kritzel; ElsWB Els. I 535. 1. 'abgearbeitet, hinfällig'; e alt, krokelich (grōgəliχ) Männche [ KU-Bedb]. — 2. 'verkümmert, schrumpelig'; e krogelich Breetche (Brötchen) [KU-Nd'staufb LA-Gommh]. — Das Wort steht im Ablaut zu PfWB kraukelig. — Südhess. III 1853. 1. wie schd., Krokodil (grogoˈdil) [verbr.]. — 2. e alt K., abschätzig von einem alten Menschen [ KU-Diedk]. — Südhess. III 1853; RhWB Rhein. IV 1548.
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||