| Pfälzisches Wörterbuch | ![]() | ||
Kristtag(s)-abend bis Kritikaster (Bd. 4, Sp. 620 bis 621) | |||
Kristtag(s)-abend, m. Christtag(s)-abend, m. Kristtag(s)-baum, m. Kristtag(s)-morgen, m. Kristtag(s)-nacht, f. Kristtag(s)-zeit, f. Kristus (Christus), m. Kristus-bart, m. Christus-bart, m. Kristus-dorn, m. Krist-wurzel, f. Kritik, f. Kritikaster, m. kritisch, Adj. kritisieren, schw. Kritte(l)-bisser, m. Kritteler, m. krittelig, Adj. kritteln, schw. Kritz, m. kritze-grau Kritzel, Gen.? Kritzeler, m. kritzelig, Adj. Kritzel-meier, m. kritzeln, schw. Kritzel-schrift, f. Kritzer, m. Kritzig Kriwwel-bisser Kroden-born Krokel krokelig, Adj. Krokodil, n. Krokodils-tränen, Pl. Krokus, m. Krolle krollen Kroll(en)-kopf Krollen-schere Krolles, m. krollig Krone, f. kronen, schw. krönen, schw. Kronen-baum, m. Kronich-, m. Kronen-taler, m. Kronen-wirt, m. Kron-fleisch, n. Kron-hammer, m. Kronich-baum Kron-leuchter, m. Kron-tag Kropel Kröpel, m. n. Kröpelchen, m. n. Kröpeler, m. kropelig, Adj. kröpelig, Adj. kröpelig, Adj. kropeln kröpeln, schw. kröpeln, schw. Kropen Kröper(t), m. Kröppert, m. kröpertsig, Adj. Kropf, m. Kröpf, m. n. Kröpfchen, m. n. Kröpf-birne, f. Kröpfchens-, f. kröpfen, schw. Kröpfer(t), m. Kropf-hals, m. Kropf-husten, m. kröpfig, Adj. kröpficht, Adj. Kropf-taube, f. kröpig, Adj. Kröppen, ON Kröppen-bach, m. Kroppert Kröppert Kropp-zeug, n. Krops-burg, f. Krosander, f. Kroste Kröte Kröten, Pl. Kröten-born, m. Kröten-loch, n. Kröten-pfuhl Kröten-wäldchen, n. Kröten-wiese, f. Kröten-woog krotschen Krott-arsch, m. Krottchens, n. | [Bd. 4, Sp. 621] [verbr.]. O Jesus K., steh mer bei!, Stoßgebet [ LU-Oggh]. Der siehr aus wie 's Leire Krischdi [KB-Kriegsf, verbr.]. Du bischt so schlecht wie 'm K. sein Henker [ LU-Oggh]. RA.: Die lernt dich an Jesus K. glääwe 'bringt dir Vernunft bei' [ GH-Kand]. Der Wein (do) glaabt an Jesus K., von gepanschtem, »getauftem« Wein [Wilde 263]. SprW.: Wo Mischdus, do K. 'Gut gedüngt ergibt gute Ernte' [ LA-Wollmh, LU-Opp Oggh LA-Gommh GH-Kand]; dass. verkürzt: Mischdus - K. [ ZW-Battw RO-Dielkch KB-Kerzh LU-Oggh Muttstdt NW-Freinsh LA-Nd'hochstdt]. Var.: Wo ken Mischdus, do ken K. [ PS-Geisbg, KU-Bedb]. Kindergebet (nach dem Vaterunser): Jesus in meim Herze, Kristus in meim Sinn, in Gottes Nome schlof ich in [ Gal-Bolech]. a. 1559: Zum dritten Mal soll man dem maynaidigen Zeugen die zween Finger und den Daumen abhauen, so er den Eydt mit geschworen hatt, ... den Daumen, was bedeutet Gott, den Vater, der Finger bei dem Daumen - der son Jesus Christus, und der lengste Finger bedeut den Heyligen Geist, zu einem Zeichen, das er unrecht geschworen hat und die Heylige Dreyfaltigkeit verletzt [Knapp 50]. Südhess. III 1850; RhWB Rhein. IV 1530; ElsWB Els. I 525.
| ||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||