Wörterbuchnetz
Pfälzisches Wörterbuch 
 
Koch-löffler bis Koch-schüler (Bd. 4, Sp. 398 bis 399)
 
Koch-löffler, Pl.
Koch-mädel, n.
Koch-maid, f.
Koch-mamsell, f.
Koch-ofen, m.
Koch-platte, f.
Koch-quadutter, m.
Koch-sache, f.
Koch-salz, n.
Koch-schule, f.
Koch-schüler, m. f.
Koch-schülerin, m. f.
Koch-schürze, f.
Koch-schwester, f.
Kochsel, n.
Koch-student, m. f.
Koch-studentin, m. f.
Koch-stunde, f.
Koch-weib, n.
Kochzucker-filosof, m.
Kod
Koden
Koden-baum
Koder, m.
Köder, m.
Koderer, m.
Koderer, m.
Koderes, m.
kodern, schw.
ködern, schw.
Kofer, m.
Koffer, m.
Koff-mich
Kof-mosche, m.
Kog
Kogel, f.
Kogel-kappe, f.
Kogels-berg, m.
Kohl, m.
Köhl, m.
Kohl, m.
kohl, Adj.
Kohl-acker, m.
Kohl-apfel, m.
Kohl-benne
Kohl-berg, m.
Kohl-blatt, n.
Kohl-born, m.
Kohl-bruch, m.
Kohl-dampf, m.
Kohl-deich, m.
Kohl-delle, f.
Kohle, f.
kohlen, schw.
Kohl(en)-äsche, f.
Kohl(en)-benne, f.
Kohl(en)-berg, m.
Kohl(en)-blume, f.
Kohl(en)-braschen, Pl.
Kohl(en)-brecher, m.
Kohl(en)-brenner, m.
Kohl(en)-dreck, m. m. Pl. f. f.
Kohl(en)-eimer, m. m. Pl. f. f.
Kohl(en)-ferien, m. m. Pl. f. f.
Kohl(en)-fuhre, m. m. Pl. f. f.
Kohl(en)-gabel, m. m. Pl. f. f.
Kohl(en)-grube, f.
Kohl(en)-hengst, m.
Kohl(en)-kammer, f.
Kohl(en)-karch, m.
Kohl(en)-kasten, m.
Kohl(en)-kaute, f.
Kohl(en)-keller, m.
Kohl(en)-kluft, f.
Kohl(en)-krämer, m.
Kohl(en)-land, n.
Kohl(en)-mann, m.
Kohl(en)-meiler, m. m.
Kohl(en)-ofen, m. m.
Kohl(en)-pfalz, f.
Kohl(en)-platz, Gen.?
Kohl(en)-rauch, m.
Kohl(en)-sack, m.
Kohl(en)-schüppe, f.
Kohl(en)-sieb, n.
Kohl(en)-stütze, f.
Kohl(en)-träger, m.
Kohl(en)-wanne, f.
Kohler, m.
Köhler, m.
Köhlert, m.
Kohle-rabe
Köhlert
Köhler-weg, m.
Kohl-fuchs, m.
Kohl-gabel, f.
Kohl-garten, m.
Köhl-gemüse, n.
Köhl-hasen, Pl.
Kohl-hübel, m.
  Koch-löffler Pl.: Uzname für die Bewohner von RO-O'hs, Kochleffler; vgl. PfWB Kochlöffel 2. — -mädel n.: = PfWB Kochschülerin, Kochmääl [ LA-Nd'hochstdt]. Südhess. III 1583. — -maid f.: 'Magd, die beim Kochen hilft'. a. 1479: die kochmauth [ZweibrLuRb. 541]. a. 1515: Item der kochmöutt und den zweyen vihe meuden zu winkauff [GgHospR]. — -mamsell f.: 'Köchin in vornehmem Haus', -mamsell (-mamsęl) [(1930) mancherorts (älteste Gener.)]. Südhess. III 1583. — -ofen m.: 'Zimmerofen, der auch zum Kochen dient', -owwe [ LU-Opp]. Südhess. III 1583/84; Rhein. IV 1101. — -platte f.: wie schd., -platt [ NW-Wachh]. Südhess. III 1584. — -quadutter m.: 'Pfifferling (Pilz)', Pl. Kochquadurlcher [ HB-Kirrbg]. — -sache f.: 'flüssiges, gebrühtes Viehfutter', -sach [vereinzelt]. Syn. s. PfWB Tränke 2. — -salz n.: 'Salz zum Kochen', im Ggs. zu PfWB Viehsalz, -salz [verbr.]. Südhess. III 1584; Rhein. IV

[Bd. 4, Sp. 399]
1102. — -schule f.: 'Unterricht im Kochen', -schul [mancherorts]; in die K. gihn [ KU-Kaulb]. Südhess. III 1584; Rhein. IV 1101. — -schüler m., -schülerin f.: 'Mädchen, das kochen lernt', -schiler [ KU-Bedb], -schilerin [verbr.], -schilern [ LA-Gommh]; vgl. PfWB Kochfräulein 2, PfWB -mädel, -student(in).