| Pfälzisches Wörterbuch | ![]() | ||
Koch-fett bis Köchin (Bd. 4, Sp. 397) | |||
Koch-fett, n. Koch-fleisch, n. Koch-frau, f. Koch-fräulein, n. Koch-gas, n. Koch-geschirr, n. Koch-hafen, m. Kochhafen-freundschaft, f. Koch-herd, m. kochig, Adj. Köchin, f. Kochit Koch-käse, m. Koch-kessel, m. Koch-kiste, f. Koch-kraut, n. Koch-kunst, f. Koch-löffel, m. Kochlöffel-gestell, n. Kochlöffel-halter, m. Kochlöffel-holz, n. Kochlöffel-schisser, m. Kochlöffel-stich, m. Kochlöffel-suppe, f. Koch-löffler, Pl. Koch-mädel, n. Koch-maid, f. Koch-mamsell, f. Koch-ofen, m. Koch-platte, f. Koch-quadutter, m. Koch-sache, f. Koch-salz, n. Koch-schule, f. Koch-schüler, m. f. Koch-schülerin, m. f. Koch-schürze, f. Koch-schwester, f. Kochsel, n. Koch-student, m. f. Koch-studentin, m. f. Koch-stunde, f. Koch-weib, n. Kochzucker-filosof, m. Kod Koden Koden-baum Koder, m. Köder, m. Koderer, m. Koderer, m. Koderes, m. kodern, schw. ködern, schw. Kofer, m. Koffer, m. Koff-mich Kof-mosche, m. Kog Kogel, f. Kogel-kappe, f. Kogels-berg, m. Kohl, m. Köhl, m. Kohl, m. kohl, Adj. Kohl-acker, m. Kohl-apfel, m. Kohl-benne Kohl-berg, m. Kohl-blatt, n. Kohl-born, m. Kohl-bruch, m. Kohl-dampf, m. Kohl-deich, m. Kohl-delle, f. Kohle, f. kohlen, schw. Kohl(en)-äsche, f. Kohl(en)-benne, f. Kohl(en)-berg, m. Kohl(en)-blume, f. Kohl(en)-braschen, Pl. Kohl(en)-brecher, m. Kohl(en)-brenner, m. Kohl(en)-dreck, m. m. Pl. f. f. Kohl(en)-eimer, m. m. Pl. f. f. Kohl(en)-ferien, m. m. Pl. f. f. Kohl(en)-fuhre, m. m. Pl. f. f. Kohl(en)-gabel, m. m. Pl. f. f. Kohl(en)-grube, f. Kohl(en)-hengst, m. Kohl(en)-kammer, f. Kohl(en)-karch, m. Kohl(en)-kasten, m. Kohl(en)-kaute, f. Kohl(en)-keller, m. Kohl(en)-kluft, f. Kohl(en)-krämer, m. Kohl(en)-land, n. | 1. 'weibliche Lehrkraft, die den Schülerinnen Kochunterricht erteilt', -frailein [verbr.]. — 2. = PfWB Kochschülerin [vereinzelt]. — Südhess. III 1581. — -gas n.: 'Gas zum Kochen', -gas [ LA-Gommh]; vgl. PfWB Leuchtgas. Südhess. III 1581. — -geschirr n.: wie schd., -g(e)scherr [vereinzelt]. Südhess. III 1581. — -hafen m.: 1. 'Kochtopf', -hawwe, -hawe, -haffe, s. PfWB Hafen 1 b [verbr., Lambert Penns 94], -häbche [ WD-Niedkch], -häwel [ FR-O'sülz NW-Frankeck]. RA.: Er dut die Nans (Nase) in de K. stecke, von einem, der in den Kochtopf schaut, um zu sehen, was es zu essen gibt [ KU-Kaulb KB-Kriegsf]. — 2. 'Kinderkreisel mit einer Vertiefung', Kochhäbche [Zweibr]. Syn. s. PfWB Driller 1 a. — Südhess. III 1582; RhWB Rhein. IV 1101; ElsWB Els. I 306.
| ||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||