| Pfälzisches Wörterbuch | ![]() | ||
Knupper bis Knuppes (Bd. 4, Sp. 386 bis 387) | |||
Knupper, m. Knuppert, m. Knupper-baum, m. Knupperer, m. knupperig, Adj. Knupper-kuchen, m. knuppern, schw. Knupper-stecken, m. Knuppert-, m. Knuppert Knuppert-nagel, m. Knuppert-schottisch, m. Knuppes, m. knuppig, Adj. Knupp-kuchen, m. Knüppler, m. f. Knüpplerin, m. f. Knupps, m. knuppschen knuppsen, schw. Knuppsen, n. Knuppser, m. Knurbel Knürbel knurren, schw. knorren, schw. Knurren Knurrer, m. Knorrer, m. Knurr-hahn, m. knurrig, Adj. Knurr-sack, m. Knürstchen, n. Knürschchen, n. Knuschel, f. Knussel, f. knuschelig, Adj. knuscheln, schw. knusseln, schw. knusperig, Adj. knüsperlich, Adj. knuspern, schw. knüspern, schw. Knuß, m. Knussel knusseln Knussel-suppe, f. knussen, schw. Knust Knuster Knuster-grete Knuster-sack knustig Knust-igel Knust-kopf knustern, schw. knostern, schw. Knute, f. Knutsch-bäcker Knutsche knutschelig knutschen Knutscher Knutsch-moke, f. Knuttel knuttelig knutteln knuttern k. o Kob, Gen.? Kobar Kobchen Kobel, m. Kaubel, m. Kobelchen Kobel-hünkel, n. Kobel-lerche, f. Kobel-meise, f. Koben, m. Koben-woog, m. Kober, m. koberig, Adj. kobern, schw. kobern Kober-tälchen, n. Kobnert, m. Koburger Koch, m. Koch, m. Koch, m. Köche, m. Koch-apfel, m. Koch-birne, f. Koch-buch, n. Koch-dampf, m. Koch-dunst, m. Köche koched köcheln, schw. kochem, Adj. | 1. a. 'Schlag, Stoß'; e Knupper (gnubər) gewwe [ LU-Friesh]; vgl. PfWB Knuppen 1, PfWB Knupps. — b. 'einer, der schlägt, stößt' [ KU-Schmittw/O BZ-Dernb]. — 2. 'Beule, bes. am Kopf', Knupper, Knuppert [verbr. Kr. PS, verbr. Don]; vgl. PfWB Stirnknuppert, PfWB Knuppen 2. Syn. s. PfWB Bause 1. — 3. 'Klotz', Knuppert [ KU-Kaulb]; vgl. PfWB Knuppen 3. — 4. 'Anschnitt oder Endstück des Brotlaibs', Knuppertche (gnubərdχə) [ KU-Kaulb RO-Lettw]; vgl. PfWB Knuppen 5. Syn. s. PfWB Knorzen. — 5. 'besonders dicker Schießklicker', Knupper [ PS-H'einöd]. Syn. s. PfWB Schießklicker. — 6. 'kleiner, rundköpfiger Schuhnagel', Knuppertche [mancherorts WPf]; vgl. PfWB Knuppertnagel. — 7. a. 'ein Glas Wein', Knupperche [ZW-Stamb]. — b. ein Branntweinmaß (kleiner als Hund II2bδ); e Knuppertche [ KU-Bedb]; vgl. PfWB Knuppen 7. — 8. vgl. PfWB Kirschenknuppert. — 9. a. 'Geizhals', Knuppert [ KU-Eschau]. — b. Neckname für die Bewohner von PS-H'einöd, Knuppert. — c. vgl. [Bd. 4, Sp. 387] PfWB Hosenknupper. — Südhess. III 1563/64; RhWB Rhein. IV 1050; LothWB Lothr. 300; ElsWB Els. I 506. 1. 'knotig; pockennarbig'. Sei Hänn sin knupprich [ Don-Werb]; e knupperischer Mensch [ NW-Ungst]. — 2. 'klein und dick'. Sei Finger sin k. [ PS-Schmalbg]. — 3. 'knusperig'. Der Kuche is knupperich [ Gal-Dornf]; vgl. PfWB Knupperkuchen. — 4. 'halb roh'. Die Grumbeere sin k. 'noch nicht gargekocht' [Kühn Schnitze]. — Südhess. III 1564; RhWB Rhein. IV 1050. 1. 'an Hartem kauen, knuspern', knuppere (gnubərə) [vereinzelt WPf u. NPf, mancherorts Gal]. — 2. 'schlagen' [ Don-Tscherwk]; vgl. PfWB Knuppen 1 a, PfWB Knupper 1. — Südhess. III 1564; RhWB Rhein. IV 1050; ElsWB Els. I 506 and. Bed.
| ||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||