| Pfälzisches Wörterbuch | ![]() | ||
knuppen bis Knuppert-nagel (Bd. 4, Sp. 385 bis 387) | |||
knuppen, schw. Knuppen, m. Knupper, m. Knuppert, m. Knupper-baum, m. Knupperer, m. knupperig, Adj. Knupper-kuchen, m. knuppern, schw. Knupper-stecken, m. Knuppert-, m. Knuppert Knuppert-nagel, m. Knuppert-schottisch, m. Knuppes, m. knuppig, Adj. Knupp-kuchen, m. Knüppler, m. f. Knüpplerin, m. f. Knupps, m. knuppschen knuppsen, schw. Knuppsen, n. Knuppser, m. Knurbel Knürbel knurren, schw. knorren, schw. Knurren Knurrer, m. Knorrer, m. Knurr-hahn, m. knurrig, Adj. Knurr-sack, m. Knürstchen, n. Knürschchen, n. Knuschel, f. Knussel, f. knuschelig, Adj. knuscheln, schw. knusseln, schw. knusperig, Adj. knüsperlich, Adj. knuspern, schw. knüspern, schw. Knuß, m. Knussel knusseln Knussel-suppe, f. knussen, schw. Knust Knuster Knuster-grete Knuster-sack knustig Knust-igel Knust-kopf knustern, schw. knostern, schw. Knute, f. Knutsch-bäcker Knutsche knutschelig knutschen Knutscher Knutsch-moke, f. Knuttel knuttelig knutteln knuttern k. o Kob, Gen.? Kobar Kobchen Kobel, m. Kaubel, m. Kobelchen Kobel-hünkel, n. Kobel-lerche, f. Kobel-meise, f. Koben, m. Koben-woog, m. Kober, m. koberig, Adj. kobern, schw. kobern Kober-tälchen, n. Kobnert, m. Koburger Koch, m. Koch, m. Koch, m. Köche, m. Koch-apfel, m. Koch-birne, f. Koch-buch, n. Koch-dampf, m. Koch-dunst, m. Köche koched | 1. a. 'schlagen, stoßen, knuffen', knuppe (gnubə) [verbr. WPf (einschl. SWPf) NPf mancherorts VPf]; vgl. PfWB ver-, PfWB herumknuppen 1, PfWB knuffen 1 a, PfWB knüppeln 1, PfWB knuppsen. Syn. s. PfWB verhauen 1. Er dut em met de Knechel uf die Stern k. [ KU-A'glan]. Knupp net so! [ KB-Kriegsf]. Er knuppt mich 'stößt mich (mehr im Scherz) an' [Zweibr]. Er hot den arme Bu sou geknuppt! [ BZ-Dernb]. Die Kuh hot mich geknuppt [ RO-Dielkch]. Sie knuppe sich mitenanner 'verhauen sich' [ LU-Opp]. Die Aajer sin geknuppt 'Die Eierschalen sind (durch Stoßen) gesprungen' [ KU-Bedb]. — b. vgl. PfWB herumknuppen 2. — 2. 'den Beischlaf ausüben'. Er hat se geknuppt [KL-Gimsb u. Umg.]; vgl. PfWB knüppeln 2. Syn. s. PfWB begatten. — 3. a. 'arbeiten', [Bd. 4, Sp. 386] abschätzig. Der knuppt alles selbscht (statt vom Handwerker die Arbeit ausführen zu lassen) [ KU-Bedb]. — b. 'pfuschen'. Der knuppt un knuppt un bringt nix ferdich [ KU-A'glan Kus]; vgl. PfWB zusammenknuppen. — Südhess. III 1562/63; RhWB Rhein. IV 1043/44; LothWB Lothr. 300; ElsWB Els. I 506. 1. 'Schlag, Stoß, bes. an den Kopf', Knuppe (gnubə) [mancherorts WPf u. NPf]; vgl. PfWB Knupper 1, PfWB Knupps. Er hot 'm e K. gebb [ KL-Reichb]. — Rückbildung aus knuppen 1. — 2. 'Beule am Kopf', Knuppe [verbr. wie 1, dazu BZ-Dernb verbr. Don (Banat) Gal-Münchth Weißbg]; vgl. PfWB Knüppel1 1 a, PfWB Knupper 2. Syn. s. PfWB Bause 1. — 3. 'Auswuchs am Körper, am Baum'; vgl. PfWB Knüppel1 1 b. Er hot e K. am Knie [PS-Burgalb Rodalb BZ-Dernb Kühn Hamet 119]. — 4. 'knorriges Stück Holz' [ KU-Kaulb mancherorts Gal]. — 5. Dim. 'Anfangs- bzw. Endstück des Brotlaibs, Brotanschnitt'; e Knippche (Brot) [verbr. lothr. SWPf]; e Knippelche [ KU-Etschbg Kus], Kneppche (gnebχə) [ PS-Harsbg], Kneppel [ GH-Erlb]; vgl. PfWB Knüppel1 1 c, PfWB Knupper 4. Syn. s. PfWB Knorzen 3 b, K. 247. — 6. a. 'großes Stück'; e Knuppe Brot [KU-Kaulb vereinzelt NPf]. — b. Pl. α. 'große, starke Hände' [mancherorts WPf NPf Gal]; vgl. PfWB Kluppe 2 a. Syn. s. PfWB Hand 1 a. Er hat ne in de K. gehatt 'hat ihn tüchtig verhauen' [ RO-Messbhf]. Denn krie ich noch in mei K. [ Gal-Hohb]. — β. 'dicke, knochige Finger' [ BZ-Dernb]. — 7. 'Schnapsglas'; vgl. PfWB Knupper 7; e Knuppe trinke [Zweibr]. — 8. 'Knoten'. Mach der e K. ins Ohr, daß de dran denkscht [Pirmas]; vgl. PfWB Knüppel1 2. — 9. 'Knospe' [ PS-Ruppw Don-Lenauh]; vgl. PfWB Knopf 1 b α. Syn. s. PfWB Potte 1. — Südhess. III 1561/62; RhWB Rhein. IV 1045 Knupp, 1049 Knuppen; LothWB Lothr. 300; ElsWB Els. I 505. 1. a. 'Schlag, Stoß'; e Knupper (gnubər) gewwe [ LU-Friesh]; vgl. PfWB Knuppen 1, PfWB Knupps. — b. 'einer, der schlägt, stößt' [ KU-Schmittw/O BZ-Dernb]. — 2. 'Beule, bes. am Kopf', Knupper, Knuppert [verbr. Kr. PS, verbr. Don]; vgl. PfWB Stirnknuppert, PfWB Knuppen 2. Syn. s. PfWB Bause 1. — 3. 'Klotz', Knuppert [ KU-Kaulb]; vgl. PfWB Knuppen 3. — 4. 'Anschnitt oder Endstück des Brotlaibs', Knuppertche (gnubərdχə) [ KU-Kaulb RO-Lettw]; vgl. PfWB Knuppen 5. Syn. s. PfWB Knorzen. — 5. 'besonders dicker Schießklicker', Knupper [ PS-H'einöd]. Syn. s. PfWB Schießklicker. — 6. 'kleiner, rundköpfiger Schuhnagel', Knuppertche [mancherorts WPf]; vgl. PfWB Knuppertnagel. — 7. a. 'ein Glas Wein', Knupperche [ZW-Stamb]. — b. ein Branntweinmaß (kleiner als Hund II2bδ); e Knuppertche [ KU-Bedb]; vgl. PfWB Knuppen 7. — 8. vgl. PfWB Kirschenknuppert. — 9. a. 'Geizhals', Knuppert [ KU-Eschau]. — b. Neckname für die Bewohner von PS-H'einöd, Knuppert. — c. vgl. [Bd. 4, Sp. 387] PfWB Hosenknupper. — Südhess. III 1563/64; RhWB Rhein. IV 1050; LothWB Lothr. 300; ElsWB Els. I 506. 1. 'knotig; pockennarbig'. Sei Hänn sin knupprich [ Don-Werb]; e knupperischer Mensch [ NW-Ungst]. — 2. 'klein und dick'. Sei Finger sin k. [ PS-Schmalbg]. — 3. 'knusperig'. Der Kuche is knupperich [ Gal-Dornf]; vgl. PfWB Knupperkuchen. — 4. 'halb roh'. Die Grumbeere sin k. 'noch nicht gargekocht' [Kühn Schnitze]. — Südhess. III 1564; RhWB Rhein. IV 1050. 1. 'an Hartem kauen, knuspern', knuppere (gnubərə) [vereinzelt WPf u. NPf, mancherorts Gal]. — 2. 'schlagen' [ Don-Tscherwk]; vgl. PfWB Knuppen 1 a, PfWB Knupper 1. — Südhess. III 1564; RhWB Rhein. IV 1050; ElsWB Els. I 506 and. Bed.
| ||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||