| Pfälzisches Wörterbuch | ![]() | ||
knällksen bis knapp (Bd. 4, Sp. 331) | |||
knällksen, schw. Knall-peitsche, f. knall-rot, Adj. knällsen, schw. Knällser, m. Knall-täpp, m. Knall-wirtschaft, f. Knällzer, m. knämscheln, schw. knämschen, schw. knänseln, schw. knapp, Adj. knapps, Adj. knäpps, Adj. knappsch, Adj. knäppsch, Adj. Knapp-brot, n. Knappe, m. knappeln, schw. knäppeln, schw. knappen, schw. knäppen, schw. knappen, schw. knappen Knappen+-brunnen, m. Knappen-graben, m. Knappen-rod, n. Knappen-turm, m. Knappen-weg, m. Knapper, m. Knäpper1, m. Knapper Knäpper2 knäpper, Adj. Knapperer, m. knappern, schw. knäppern, schw. Knappler, m. Knäppler, m. Knapp-messer, n. Knapp-sack, m. knappsch knäppsch knappsen, schw. Knappserei, f. knappsig, Adj. Knärbel, Gen.? Knärbel-arsch, m. Knärbelchen, n. Knärbeler, m. f. Knärbelerin, m. f. Knärbelersin, m. f. knärbelig, Adj. Knärbel-kopf, m. Knärbel-lies'chen, n. knärbeln, schw. knarbeln, schw. knärbeln, schw. Knärbeln, n. Knärbel-sack, m. Knärbes Knärbs Knärbsel, m. Knärfeler, m. knarfeln, schw. knärfeln, schw. knarren, schw. knärren, schw. Knarren Knärrer, m. Knärz, m. knarzen, schw. knarzig, Adj. knaspeln, schw. Knasse, f. knassen, schw. Knasser, m. Knässer, Pl. Knast Knaster Knaster, m. Knaster-tabak, m. Knatsch, m. Knatsche, f. Knätsche, f. knatschelig, Adj. knätschelig, Adj. knätscheln, schw. knatschen, schw. knätschen, schw. Knatscher, m. Knätscher, m. knatschig, Adj. knätschig, Adj. Knätsch-maul, n. knattern, schw. knaubeln knäubeln Knaudel, m. Knauel, m. | 1. 'den Knällser scharf auf die im Kreis gesetzten Klicker schießen', knällse (gnęldsə) [Kaislt KL-Alsbn GH-Kuhdt; vgl. K. 243]. — 2. 'durch Stoß beschädigen'; e paar geknellste Kaffeedippcher [ KL-Alsbn]. — Intensivbildung mit -sen zu PfWB knällen. 1. 'wenig, kaum ausreichend', knapp (gnab) [verbr. WPf NPf vereinzelt VPf Lambert Penns 67 verbr. Don Gal Buch], (gnḁb) [verbr. VPf], knapps [Kühn Hamet 85], knapps'che (gnabsχə) [vereinzelt], knäppsch [ KL-Gimsb]. Des Haushaldingsgeld isch knapp [ ZW-Battw]. Groß dr Dorscht un knabbs die Mittel [Kühn Hamet 25]. Der muß aarich g'spart han am Stoff, des is alles so karzche un knapps'che [ Don-Werb]. Ich steh knapp 'Das Geld ist mir fast ausgegangen' [ RO-Finkb]. — 2. a. 'eng, kaum noch passend', von Kleidern. De Anzug es e bißche (es veel se) knapp [FR-Bockh, verbr. WPf mancherorts NPf vereinzelt VPf], knapps (gnabs) [mancherorts WPf verbr. NPf u. VPf], [Bd. 4, Sp. 332] is knäpps (gnębs) [KU-O'staufb RO-Odh Bistschied Don-Tscherwk], es knäppsch (gnęb) [mancherorts westl. WPf Pirmas SP-W'see]. Des Klääd hadder awwer knapps gemacht [ KL-Spesb, SP-W'see GH-O'lustdt]. Liewer vellich (vgl. PfWB völlig 1 a) als knapps [ ZW-Bechhf]. 's Vieh'che haus, was hot's ze kaue, wo die Weed so knapps un schmal? [Schandein Ged. 26]. — b. RA.: Sie macht e knäppses Maul 'Sie preßt ihre Lippen zusammen, zeigt sich hochmütig, unnahbar' [ Gal-Brig Bagbg]. Der es knäppsch 'kurz angebunden, barsch' [ KL-Niedkch]. — 3. adv. a. 'mit knapper Not, mit Mühe und Not'. Was er (der Schuhmacher) verdient mit knapper Not, verfrißt er an Worscht un Käsebrot [Feierowend 5/1950, S. 1]. Du bischt knapps (am Abgrund) vorbeikomm [ KU-Diedk]. — b. 'kaum hinreichend'. Der dut knapp wieje 'wiegen' [KB-Kriegsf, verbr. NPf (PfId. 77)]. — c. 'kaum', knapps [PfId. 77]. 's Esse hot k. gelangt [KU-Kreimb, mancherorts WPf]. Doch sein eich knapp derheem gewese, do geht gleich der Spektackel los [Kus (Firmenich 245)]. Wupp! kujenirt mich so e Floh, knapps kann ich mich bezwinge [Spey u. Umg. (Firmenich II 18)]. — Südhess. III 1463; RhWB Rhein. IV 849/ 51; LothWB Lothr. 296; ElsWB Els. I 505.
| ||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||