Wörterbuchnetz
Pfälzisches Wörterbuch 
 
Kalb(s)-fuß bis kalb(s)-ledern (Bd. 4, Sp. 23)
 
Kalb(s)-fuß, m.
Kalb(s)-gelünge, n.
Kalb(s)-haut, f.
Kalb(s)-haxe, f.
Kalb(s)-knöchelchen, Pl.
Kalb(s)-kopf, m.
Kalb(s)-kotelett, n.
Kalb(s)-kröse, n.
Kalb(s)-laus, f.
Kalb(s)-leder, n.
kalb(s)-ledern, Adj.
Kalb(s)-magen, m.
Kalb(s)-milch, f.
Kalb(s)-Moses, m.
Kalb(s)-niere, f.
Kalbsnieren-braten, m.
Kalbs-züberchen, n.
Kalch
Kalches
Kalebasche, f.
Kalebs-traube, f.
Kalender, m.
Kalender-macher, m.
Kalender-mann, m.
Kalesche, f.
kaletscheln, schw.
Kalfakter, m.
Kalfakterer, m.
kalfaktern, schw.
Kali, n.
Kaliber, n.
Kaliko, m.
Kaljes, m.
Kaljes-brief, m.
Kaljes-macher, m.
Kalk, m.
Kalk-acker, m.
Kalk-arsch, m.
kalk-ärschig, Adj.
Kalk-bein, n.
Kalk-brenner, m.
Kalk-brennerei, f.
Kalk-brühe, f.
Kalk-ei, n.
kalken, schw.
Kalk+-estrich, m.
Kalk-feld, n.
Kalk-fuß, m.
Kalk-grube, f.
Kalk-loch, n.
Kalk-messer, m.
Kalk-milch, f.
Kalk-ofen, m.
Kalkofen-füchse, Pl.
Kalk-pflückerin, f.
Kalk-scheiße, f.
Kalk-schiß, f.
Kalk-schisser, m.
Kalk-speis, m.
Kalk-stein, m.
Kalkstein-boden, m.
Kalkstein-brennerei, f.
Kalkstein-bruch, m.
kalkulieren, schw.
Kalk-wiese, f.
Kalle, f.
kallen, schw.
Kallen-haube, f.
Kaller(t)
Kall-stadt, ON
Kalmank, m.?
kalmäusen, schw.
kalmäusen
Kalmäuser, m.
Kalmen, m.
Kalmes-born, m.
Kalmes-rech, n.
Kalmit, f.
Kalmuck, m.
kalmucken, Adj.
Kalmuck-wams, m.
Kalmus, m.
Kalmus-schwanz, m.
Kalomes, m.
Kalomes-macher, m.
Kalotsch, f.
kalt, Adj.
Kalt-arsch, m.
Kalt-bau, m.
Kaltbau-kasten, m.
Kalt-blüter, m.
kalt-blütig, Adj.
Kälte, f.
Kälte-ferien, Pl.
kälten, schw.
kälten
Kalten-acker, m.
Kalten-bach, m.
Kalten-berg, m.
Kalten-born, m.
   Kalb(s)-fuß m.: wie schd., Kalbsfuß, Pl. -fiß [ KL-Reichb NW-Frankeck], Kalb- [ GH-Hatzbühl]. Südhess. III 1051; RhWB Rhein. IV 70; Bad. III 53. — -gelünge n.: 'Lunge, Herz und Nieren des Kalbes', Kalbsgeling [LU-Opp Lambert Penns 90]. a. 1679: vor ... ein Kalb- vnd Hamelsgelüng [GgHospR]. Südhess. III 1051. — -haut f.:
1. wie schd., -haut [vereinzelt]. a. 1425: von eyme kalp odir schaff hute [LeinArch. (Löhne)]. —
2. Zs. Stechkalbshaut. — Südhess. III 1051. — -haxe f.: 'Gericht vom Kalbsfuß', -hax [Kaislt]; vgl. PfWB Kalbsknöchelchen. Südhess. III 1051; Bad. III 53. — -knöchelchen Pl.: = PfWB Kalbshaxe, -knechlcher [Kaislt]. — -kopf m.:
1. 'Kopf des Kalbes, auch als zubereitete Speise', -kopp [mancherorts]. —
2. 'Dummkopf', Schimpfw. [ KU-Schmittw/O Kaulb KL-Reichb LU-Alsh]. — Südhess. III 1051; RhWB Rhein. IV 70; Bad. III 53. — -kotelett n.: wie schd., -kottlett [verbr.], -kuttlett [ PS-Erfw]. Südhess. III 1051. — -kröse n.: 'Eingeweide des Kalbes'. a. 1590: Item ein Kalbskrieß [ZweibrUrkb. 140]; vgl. PfWB Gekröse 1. ElsWB Els. I 524; Bad. III 53. — -laus f.: eine Lausart, Pl. Kalbleis [ PS-Erfw]. — -leder n.: wie schd., Kalb-, Kalbslärrer [ PS-Erfw]. Südhess. III 1052; RhWB Rhein. IV 69.
 
  
kalb(s)-ledern Adj.: kalbsledderne Schuh [ NW-Kallstdt], kalblerrene [ ZW-Bechhf], -larrerne [ RO-Rehborn]. Südhess. III 1052.