| Pfälzisches Wörterbuch | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kinds+-chorrock bis Kinds-leiche (Bd. 4, Sp. 213 bis 214) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kinds+-chorrock, m. Kinds-faust, f. Kinds-fels, m. Kinds-gemachstuhl, m. Kinds-gezeug, n. Kinds-graben, m. Kinds-kind, n. Kinds-kissen, n. Kinds-kopf, m. Kindels-, m. Kind-, m. kinds-köpfig, Adj. Kinds-leiche, f. Kinds-mädchen Kinds-mutter Kinds-not, f. Kinds-paternosterlein, n. Kinds-rock, m. Kind(s)-schenke, f. Kind(s)-schleife, f. Kind(s)-schule Kinds+-strohsack, m. Kinds-taufe Kinds-teil, n. Kinds-vater Kinds-wappenröcklein, n. Kinds-wäsche Kinds-zeit Kind-taufe, f. Kinds-, f. Kindtauf(s)-braten, m. Kindtauf(s)-essen, n. Kindtauf(s)-glöckel, n. Kindtauf(s)-kaffee, m. Kindtauf(s)-kuchen, m. Kindtauf(s)-mutter, f. Kindtauf(s)-rock, m. Kindtauf(s)-schmaus, m. Kindtauf(s)-vater, m. Kindtauf(s)-wein, m. Kinematograph Kinkel Kinker-litzchen, Pl. Kink-holz, n. Kinn, n. Kinn-back(en), m. Kinnbacken-gesicht, n. Kinn-bart, m. Kinnem, Pl. Kinn-grübchen, n. Kinn-kette, f. Kinn-lade, f. Kinn-riemen, m. Kino, n. m. Kinematograph, n. m. Kinsch-berg Kipf, m. f. Kipfe, m. f. Kipf-kette, f. Kipf-reitel, m. kipp, Adj. kippe, Adj. kipper, Adj. kippes, Adj. Kipp-arsch, m. Kipp-berg Kippchens-acker, m. Kippe, f. Kippe, f. Kippe, f. Kippes1, f. kippelig, Adj. kippeln, schw. kippeln, schw. Kippen, m. kippen, schw. kippen, schw. kippen, schw. kippen, schw. kippen, schw. kippen, schw. Kippen-käse, m. Kipper-, m. Kippen-kesselkraut, n. Kippen-stecher, m. Kipper, m. kipper kipperig Kipper-käse Kipperling kippern, schw. Kippes Kippes, m. kippes kippes, Adj. Kippes-mann, m. Kipp-grube, f. kippig kippisch Kipp-karren, m. | [Bd. 4, Sp. 214] kämen aus dem K.; vgl. PfWB Kindchensbrunnen. — -gemachstuhl m.: 'Stuhl für die Verrichtung der Notdurft des Kindes'. a. 1537: Ein kinds gemach Stülin [SpeyTreudInv.]. DWB DWb. IV/1,2 3144 Gemachstuhl. — -gezeug n.: 'Wäsche und Kleidung des Kleinkindes', Kindsgezeich [ RO-Odh]; vgl. PfWB Kindswäsche. Südhess. III 1309. — -graben m.: FlN in RO-Duchr/O'hs, Kinnsgrawe. Schluchtartiges kleines Tal, aus dem, wie man den kleinen Kindern erzählt, die Neugeborenen kämen; vgl. PfWB Kindsfels. — -kind n.: 'Enkel, Urenkel', Kinnskind, Pl. -kinner [verbr., auch Don Gal Buch], Kennskend, Pl. -kenner [ WD-Niedkch]. Das Haus hält noch Kinnskinner aus [ KU-Kaulb]. Das erbt fort vun Kinn uf Kindskinner [ RO-Rehborn]. Me soll Kinn un Kinnskinner vor Gailshennel 'Pferdehandel' warne [ KU-Schmittw/O]. Südhess. III 1309/10; LothWB Lothr. 285; ElsWB Els. I 449; Bad. III 128. — -kissen n.: 'kleines Kissen für Kinder'. a. 1587: 1 kindtskißen mit 1 bloen ziehen [Inv. Meyer (ZW-Hornb)]. — -kopf, Kindels-, Kind-m.: 1. 'kindischer, einfältiger Mensch', Kinnskopp [verbr.], Kenns- [ WD-Niedkch], Kinnels- [ GH-Leimh], Kind- [ NW-Frankeck]. Das isch noch en rechter K. [ LA-Gommh]. — 2. 'kleiner Kopf eines Erwachsenen'; vgl. PfWB Kinderkopf. Er hot e Kindskeppche [ ZW-L'wied]. Es fallen Schlauße 'Hagelkörner' wie en Kinnelskopp [ GH-Leimh]. — Südhess. III 1310; RhWB Rhein. IV 491; Bad. III 128.
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||