Wörterbuchnetz
Pfälzisches Wörterbuch 
 
Kiefer(n)-baum bis Kiefer(n)-wand (Bd. 4, Sp. 195)
 
Kiefer(n)-baum, m.
Kiefer(n)-berg, m.
Kiefer(n)-brunnen, m.
Kiefer(n)-feld, n.
Kiefer(n)-holz, n.
Kiefer(n)-kopf, m.
Kiefer(n)-mispel, f.
Kiefer(n)-spanner, m.
Kiefer(n)-stock, m.
Kiefer(n)-wald, m.
Kiefer(n)-wand, f.
Kiefer(n)-zapfen, m.
Kiefer-vereiterung, f.
kieken, schw.
Kiel
kielen
Kieler
Kiel-scheibe, f.
Kieme, f.
Kien-baum
Kienbaumen-holz, n.
Kien+-bord, n.
Kien-busch, m.
Kiene, f. f. m.,  n. n.
Kune, f. f. m.,  n. n.
Kien, f. f. m.,  n. n.
Kun, f. f. m.,  n. n.
Kien-eck, n.
Kienels-äcker, Pl.
kienen, Adj.
kunen, Adj.
Kien(en)-baum, m.
Kien(en)-wald, m.
Kienen-zapfen
Kien-fackel, f.
Kien-gipfel, m.
Kien-hahnen, m.
Kien-holz, n.
Kienholz-brüder, Pl.
Kienholz-pickler, Pl.
Kienholz-fackel, f.
Kienholz-knorren, Pl.
Kienholz-knorzen, Pl.
Kien-raffel, f.
Kien-ruß, m.
Kien-span, m.
Kien-zapfen, m.
Kienen-, m.
Kien-zappeln, Pl.
Kien-zopf, m.
Kiepe, f.
kier
Kies, m.
Kies, m.
Kies-acker, m.
Kies-ader, m.
Kies-bollen, Pl.
Kies-buckel, m.
Kiesel, m.
Kiesel-acker, m.
Kiesel-bach, f.
Kiesel-berg, m.
Kiesel-grube, f.
Kiesel-grund, m.
Kiesel-kaule, f.
Kiesel-klicker, m.
kieseln, schw.
Kiesel+-pfad, m.
Kiesel-stein, m.
Kitzel-, m.
Kiesel-stich, m.
Kiesel-wäldchen, n.
Kiesel-wetter, n.
Kiesel-wiese, f.
kiesen, st.
Kies-feld, n.
Kies-grube, f.
Kies-grübe, f.
kiesig, Adj.
Kies-kaule, f.
Kies-kaute, f.
Kies-kümpel, m.
Kiesling, m.
Kies-loch, n.
Kies-sieb, n.
kikeriki(k)
Kikeriki(k), m.
Kikeres, m.
Kilb
Kilp
Kilian, m.
Kilian-rebe, f.
Kilian-trauben, m.
killern
Kilo, n.
Kilogramm, n.
Kilo-meter, m.
Kilometer-fresser, m.
Kilometer-schritt, m.
Kilometer-stein, m.
   Kiefer(n)-baum m.: = PfWB Kiefer2, Kieferbaam, Pl. -bääm [ FR-N'lein]. — -berg m.: FlN in LA-Edk, amtl. Kieferberg; in KL-Morlt, amtl. Am Kieferberg; in NW-Iggb, amtl. Am Kiefernberg, mda. Am Kieferberg, Äcker am Südhang des Bloßkülp 2 mit Kiefernwald. WR.: Wann de K. rauscht, gibt's Schnee [ebd.]. — -brunnen m.: ehem. FlN in KL-Ottbg, a. 1789: Wiesen am Kieferbronnen [GGA 102d]. — -feld n.: FlN in RO-Münchw, amtl. u. mda. Im Kieferfeld. -holz n.: wie schd.; vgl. PfWB Kienholz. a. 1547: ein waldt ligt gegen Kirspach vber ... tragt eichen vndt etlich Küeffern holtz [ZweibrOABannb. 13]. a. 1560 (1629): Kiefer Holtz [DirmstAWeist.]. Südhess. III 1281. — -kopf m.: Bergname, Kieferekopp [Boland Kus KL-Trippstdt]. — -mispel f.: 'auf der Kiefer wachsende Mispel'. Volksmed.: Die Gichtern heilt man mit Kiefermispel [ BZ-Dernb]. — -spanner m.: 'der Käfer Bubalus piniarius', -spanner [vereinzelt]. — -stock m.: FlN in PS-Herschbg, amtl. Kiefernstock. -wald m.: wie schd., Kieferewald [KU-Kaulb KL-Hoheck PS-Eppbn Land BZ-Dernb], Kiefer- [ ZW-Battw LU-Iggh]; vgl. PfWB Kienenwald. Südhess. III 1281/82. — -wand f.: FlN; Waldabteilung in KB-Rams, amtl. Kiefernwand.