Wörterbuchnetz
Pfälzisches Wörterbuch 
 
mumen bis Mummel-greis (Bd. 4, Sp. 1461 bis 1462)
 
   mumen schw.: 'Speichel aus dem Munde laufen lassen', von kleinen Kindern, mume (mūmə) [ GH-Neubg]; vgl. PfWB Mumenlappen; PfWB seifern. ElsWB Els. I 681 muemen.
 
  
Mumen-lappen m.: 'Geiferlätzchen für Kleinkinder', Mumeläpple, Dim. [ GH-Neubg]; vgl. PfWB mumen, PfWB Seiferlappen.
 
 
Mumfel, Mümfel s. PfWB Mundvoll.
 
  
Mumm m.: 'Kraft, Stärke', Mumm [mancherorts]. Der hat keen M. in de Knoche [ KU-Trahw]. ... sei ganzi Kraft, sei Saft, sei M. [Kraus Gloori Bagasch 44].
 
  
Mummel m. (f.):
1.
a. 'Zuchtstier', Mummel (muməl) [PS-Hirschth Lu'wink LA-Venn PfId. 97 Heeger Tiere I 6 Schandein Notizen Journ. 1787 214 Klein Prov. 23 Rußl-Neuliebthal]; vgl. PfWB Mummelochse; Zs.: PfWB Farrenmummel; Syn. s. PfWB Farr 1. —
b. 'männliches Kalb' [ SP-Schiffstdt NW-Haßl GH-Berg Neubg]; vgl. PfWB Mummelkalb. —
2. 'dicke, fette Person' [ PS-Lu'wink]. —
3. 'Hummel' [KL-Ottbg BZ-Dernb, Gen. f.: ZW-Hengstb

[Bd. 4, Sp. 1462]
NW-Esth Haardt Hamb Haßl LA-Edk Maik Mart Venn GH-Bellh Heeger Tiere II 15]; vgl. PfWB Mummelbiene, PfWB Mummeler; Zs.: PfWB Honigmummel; Syn. s. PfWB Hummel 1. —
4. vgl. PfWB Bären-, PfWB Butzenmummel. — Südhess. IV 814; RhWB Rhein. V 1396/97; LothWB Lothr. 372; ElsWB Els. I 680/81.
 
  
Mummel-biene f.: 'Hummel', Mummelbien [ PS-Fehrb]; vgl. PfWB Mummel 3; Syn. s. PfWB Hummel 1. — -blume f.: 'Taubnessel', -blumm [LA-Mart (Wilde 242)]. Südhess. IV 814 and. Bed. — -buschen m.: ein Unkraut im Weinberg, -busche [ LA-Mart]; vgl. Kühbuschen.
 
  
Mummeler1 m.:
1. 'mürrischer Mensch, Griesgram', Mummeler [ KB-Kriegsf]. —
2. 'Mensch, dem (infolge von Mumps) die Backen geschwollen sind' [ NW-Geinsh].
 
 
Mummeler2 'Hummel' s. Mummler.
 
  
Mummel-greis m.: 'alter Mann, der undeutlich spricht', Mummelgreis [ LU-Opp].