Wörterbuchnetz
Pfälzisches Wörterbuch 
 
lurpsen bis Lüster (Bd. 4, Sp. 1074 bis 1075)
 
   lurpsen schw.:
1. 'das R als Zäpfchen-r aussprechen', lorbse (lorbsə) [Frankth LU-Muttstdt Neuhf Ruchh Lu'haf GH-Schwegh PfId. 89 Schandein Sprachsch. 38 Journ. 1792 285]; vgl. PfWB gärren 3 b. Die Mutterstadter l. [ LU-Ruchh]. —
2. 'lispeln, undeutlich sprechen', larbse, lärbse [Lambert Penns 96]. —
3. 'beim Essen hörbar schlürfen', lorbse [ KL-Enkb Kaislt]; vgl. PfWB schlurpsen. — Südhess. IV 382; RhWB Rhein. V 637; Schwäb. IV 1347.
 
  
Lurpser m.:
1. 'wer das R als Zäpfchen-r spricht', Lorbser (lorbsər) [ GH-Schwegh]; vgl. PfWB lurpsen 1. —
2. 'Mensch mit einem Sprachfehler' [ NW-Erph]; vgl. PfWB lurpsen 2. —
3. 'wer sehr langsam spricht' [ KU-Schmittw/O].
 
 
lurpsig Adj.: 'lispelnd, mit undeutlicher Aussprache', larbsich, lärbsich [Lambert Penns 96]; vgl. PfWB lorpsen 2.
 
 
Lurz m.: 'großer, träger Kerl', Lorz [HB-Alth Medh (PfId. 89)]. RhWB Rhein. V 637 Lurres 'träger, lumpiger, verkommener Mensch'.
 
  
Luse Gen.?: 'nasse Stelle einer Wiese', Lus (lūs) [ BZ-Steinf].
 
 
lusen schw.: 'horchen', luse (lūsə) [KU-Kaulb (Christmann Kaulb 19) Rothsbg (Mang 111) LU-Altr]; vgl. PfWB laußen. — Zu mhd. lusen, lusenen ( Lexer Lexer I 1991). — Südhess. IV 451; RhWB Rhein. V 556 losen.
 
  
Lüß-graben m.: FlN, Lüßgraben [ KU-Bedb].
 
  
Luß-schwein n.: Scheltwort des Schäfers für das Schaf, Lußschwein [ LU-Iggh].
 
  
Lust f., Lusten m.:
1. 'Freude, Wunsch, Verlangen', Luscht (lud) [verbr., Lambert Penns 101 Buffington-Barba Penns 155 Krämer Gal 144], Luschte (ludə) m. [vereinzelt], häufiger nur in der Wend. de Luschde bieße 'sein Verlangen stillen, für sein Verlangen büßen' [mancherorts, Kühn Palz 126 PfMus. 2/1895 10 Lambert Penns 101]; Pl. (selten) Lischde, Luschde [Heeger Kerwe 56 Krämer Gal 144]; Zs.: PfWB Eßlust. Ich häb kää L. 'Ich habe kein Verlangen, Appetit, Lebensmut' [NW-Niedkch, verbr.]. Er hat zu nix L. [ ZW-Lambsbn]. Dem isch die L. vergange [ LU-Hochd]. Es is e wahrie L., dem zuzuheere! [Feierowend 32/1953]. Do zwitschre unn zischble die Schwalwe voll L. [Christmann Grummet 13]. Ich hab fer sel aa kaum die Graft / Ken Luschde un ken Freed [Birmelin Penns Gezw. 72]. Fer Luschde hen sie blendi (engl. plenty 'viel') Geld / Doch geht's mol fer der liewe Gott, / Do sin sie in de greeschte Not [Birmelin Penns Gezw. 87]. RA.: Kääm se L. un kääm se Leid [ KU-Schmittw/O]. Der hot L. zu der Aarwet wie der Kader zum Haajroppe (Heurupfen)

[Bd. 4, Sp. 1075]
[ Gal-Reichb]. SprW.: Lieb un L. zu aim Ding, macht alle Mih un Orwet gering [ KU-Schmittw/O]. —
2. 'Gartenwirtschaft', Luscht [Ingb]. — Südhess. I 451/52; RhWB Rhein. V 643/44; LothWB Lothr. 346; ElsWB Els. I 620.
 
 
lusten schw.: 'nach etwas verlangen'. Es luschd mich ned fr gee 'Ich habe keine Lust zu gehen' [Buffington Penns Var. 237 ff.].
 
  
Lüster m.: 'glänzender Baumwollstoff', Lischder [ RO-Schmalfhf KB-Stett]; vgl. PfWB Lüsterrock, PfWB -säckchen, PfWB -schürze. Aus frz. lustre 'Glanz' (Schulz-Basler II 47). — Südhess. IV 453; RhWB Rhein. V 650.