Wörterbuchnetz
Pfälzisches Wörterbuch 
 
Hausmacher-leinen bis Haus-metzger (Bd. 3, Sp. 722 bis 723)
 
Hausmacher-leinen, n.
Hausmacher-tuch, n.
Hausmacher-wurst, f.
Haus-magd, f. n.
Haus-mädchen, f. n.
Haus-mann, m.
Hausmanns-kost, f.
Haus-mardel, m.
Haus-marder, m.
Haus-mauer, f.
Haus-maus, f.
Haus-meister, m.
Haus-metzger, m.
Haus-metzler, m.
Haus-miete, f.
Haus-mops, m.
Haus-mutter, f.
Haus-nähts, m.
Haus-nummer, f.
Haus-platz, n.
Haus-putzen(s), n.
Haus-quetschen, Pl.
Haus-rat, m.
Hausrat-sachen, Pl.
Hausrat-schreiner, m.
Haus-ratte, f.
Haus-rebe, f.
Haus-reite, f.
hauß, Adv.
haußen, Adv.
hauß-bleiben, st.
Haus-schau, f.
Haus-schlappen, Pl.
Haus-schlüssel, m.
Haus-schuhe, Pl.
Haus-schurz, m.
Haus-schwalbe, f.
Haus-schwalme, f.
Haus-schwamm, m.
Haus-schwelle, f.
Haus-segen, m.
Haus-seife, f.
haußen
hauß-haben, schw.
hauß-hängen, st.
hauß-hocken
hauß-klopfen, schw.
hauß-lassen, st.
Haus-sohn, m.
Haus-spatz, m.
Haus-speicher, m.
Haus-spinne, f.
hauß-sein, st.
hauß-spitzen, schw.
Haus-staffel, f.
Haus-stein, m.
Haus-steuer, f.
Haus-stück, n.
Haus-tappen, m.
Haus-taube, f.
Hausten, m.
hausten, schw.
Hauster, m.
haustern, schw.
Haus-teufel, m.
Hau-stiel
Haus-tier, n.
Haus-tochter, f.
Hau-stock
Haus-tor, n.
Haus-treppe, f.
Haus-trunk, m.
Haus-trank, m.
Haus-tür, f.
Haustür-staffel, f.
Haustür-stein, m.
Haustür-treppe, f.
Haus-tyrann, m.
Haus-vater, m.
Haus-wams, m.
Haus-wand, f.
Haus-wiese, f.
Haus-wirt, m.
Haus-wirtin, f.
Haus-wirtschaft, f.
Haus-wurzel, f.
Haus-zeichen, n.
Haus-ziel, n.
Haus-zins, m.
Haut, f.
Haut, m.
haut
Hautie, f.
Haut-ausschlag, m.
haut-dick, Adv.
Haut-dutzelchen, n.
häuteln, schw.
hautement, Adv.
häuten, schw.
Häuter, m.
   Hausmacher-leinen n.: 'im Haus hergestelltes Leinen', Hausmaerleine [Kus]; auch kurz Hausmacher [ PS-Haust]; vgl. PfWB Hausleinen, PfWB Hausmachertuch. Südhess. III 187 Z. 4; Rhein. III 363 Z. 32; Bad. II 583 Z. 25. — -tuch n.: = PfWB Hausmacherleinen, Hausmacherduuch [ ZW-Bechhf]. Südhess. III 187 Z. 2. — -wurst f.: 'Wurst aus eigener Schlachtung', Hausmacherworscht [ NW-Kallstdt]; auch kurz Hausmacher [Zweibr]. Südhess. III 187 Z. 6; Rhein. III 363 Z. 33; Bad. II 583 Z. 24.
 
  
Haus-magd f., -mädchen n.: 'im Haushalt arbeitendes Dienstmädchen', im Gegensatz zur Stallmagd, Hausmaad [ WD-Niedkch], -mädche [ ZW-Battw]. Südhess. III 187; Rhein.

[Bd. 3, Sp. 723]
III 360 Z. 1; Bad. II 583. — -mann m.:
1. 'der Mieter einer Wohnung', -mann [ LA-Gommh]; 'Untermieter' [ PS-Geisbg]; vgl. PfWB Hausleute. —
2. 'Hausbesitzer'. a. 1715: Es soll ein jeder haußman gute achtung auff sein schornstein geben, daß jahr durch sauber halten [PfWeist. II 718 (ZW-Gr'bundb)]. — Südhess. III 187; RhWB Rhein. III 363; ElsWB Els. I 684; Bad. II 583.
 
 
Hausmanns-kost f.: 'einfache, aber nahrhafte Speisen', Hausmannskoscht [KU-Kaulb, verbr.]. Südhess. III 187 Z. 16; Rhein. III 363 Z. 42; Bad. II 583.
 
  
Haus-mardel, -marderm.: 'Marder (Martes foina)', Hausmardel [ LA-Mörzh], -marder [ RO-Dielkch KL-Reichb]; vgl. PfWB Feldmarder, PfWB Marder. Südhess. III 187. — -mauer f.: wie schd., -mauer [verbr.]. a. 1537: (ein anderer stein) stet in der moellen (Mühle) by der kellerdoerre hart wider der hußmurren [PfWeist. II 607 (RO-G'grehw)]. — -maus f.: wie schd., -maus [verbr.]; vgl. PfWB Feldmaus. Südhess. III 187; RhWB Rhein. III 363; Bad. II 583. — -meister m.: 'Schuldiener', -meeschder [PS-Geisbg LU-Friesh Land]; vgl. PfWB Pedell. Südhess. III 187; Rhein. III 360 Z. 2; Lothr. 254; ElsWB Els. I 732; Bad. II 583. — -metzger m.: 'wer Hausschlachtungen vornimmt', -metzger [LU-Oggh LA-Impfl], -metzjer [mancherorts]; vgl. Advents-, PfWB Brandmetzger, PfWB Hausmetzler. Südhess. III 187. —