Hahn(en)-fett, n.Hahn(en)-frau, f.Hahn(en)-fuß, m.Hahn(en)-gackel, n.Hahn(en)-gäckerHahn(en)-geckelHahn(en)-gerüst, n.Hahn(en)-gickelHahn(en)-gigerHahn(en)-gockel, m., n.Hahn(en)-gocker, m.Hahn(en)-göker, m.Hahn(en)-gückel, m., n.Hahn(en)-guckel, m., n.Hahn(en)-häfelchens, n.Hahn(en)-kamm, m.Hahn(en)-kappe, f.Hahn(en)-knöchelchen, n.Hahnen-kopfHahn(en)kottelHahnen-kränke, f.Hahnen-kräutchen, n.Hahnenkräutchens-grundbirnen, Pl.Hahnen-kreit, m.Hahnen-krülle, f.Hahn(en)-lappen, m.Hahn(en)-mann, m.Hahn(en)-rose, f.Hahn(en)-schnabel, m.Hahn(en)-schrei, m.Hahn(en)-schritt, m.Hahn(en)-schuh, m.Hahn(en)-schwanz, m.Hahn(en)-sichel, f.Hahn(en)-spatz, m.Hahn(en)-spikes, m.Hahn(en)-spitze, f.Hahn(en)-sporn, m.Hahnen-steigeHahnen-stich, m.Hahnen-stöpsel, m.Hahnen-suppe, f.Hahnen-tritt, m.Hahnen-wackelHahn-haubuschen, m.Hahn-wegHahn-woogHaiahaibelnHain, m.Hain-bach, f.Hain-buch, n.Hain-buche, f.hain-buchen, Adj.hain-büchen, Adj.Hainbuchen+-baum, m.Hainbuchen-holz, n.Hainbuchen-röhrlein, n.Hainbuchen-wald, m.Hain-dornHain-feld, ONHain-geraideHain-hütchen, n.Hain-schur, m.hain-schürig, Adj.ha-jo, Interj.Häkel(chen)Hakel-egge, f.Häkel-garn, n.hakelighäkeligHakel-mann, m.hakeln, schw.häkeln, schw.Häkel-nadel, f.Hakel-nase, f.Hakel-pflug, m.Hakel-stange, f.Hakel-stecken, m.Haken, m.Haken-bein, n.Haken-hafte, f.Haken-joch, n.Haken-kreuz, n.Haken-mann, m.Haken-nase, f.Haken-pflug, m.Haken-schuhe, Pl.Haken-stange, f.Haken-zähne, Pl.Häkerhal, Adj.häl, Adj.halala, Interj.halbHalb-acker, m.Halb-affe, m.Halb-ahm, n.Halbahm-faß, n.halb+-ahmig, Adj. | Hahn(en)-fett n.: 'Fett vom Brathahn', Hahnefett [ KL-Siegb]; vgl. PfWB Hühnerfett. Südhess. III 47. — -frau f.: 'Geflügelhändlerin', -fraa [ WD-Niedkch]; vgl. PfWB Hahnenmann 1. — -fuß m.:1. 'Fuß des Hahns', Hahnefuß [mancherorts]. — 2.a. 'die Pflanze Ranunculus', Hohnefuß [Wilde 85, ZW-Gr'bundb KL-Wörsb BZ-Klingmst Lambert Penns 76]; vgl. PfWB Hahnenkräutchen 2. — b. eine Pilzart, Hahnefuß [ IB-Bliesmg/Bolch Herbitzh Ommh GH-Freisb]; 'Pfifferling', Hahnefißche [ Gal-Otths]. — 3. 'ängstlicher Mensch', Hahnefuß [ ZW-Bechhf KL-Wörsb]; vgl. PfWB Feigling, PfWB Hasenfuß 2. — 4. Pl. Hahnefiß 'unleserliche Schrift' [ Don-Hatzf]. — Südhess. III 47; RhWB Rhein. III 109; ElsWB Els. I 151; Bad. II 532. — -gackel n.: 'Kiefernzapfen', Hahngackel, Pl. -gackele [LA-Rhodt, Bertram § 279]; vgl. PfWB Hahn 2 e α, PfWB Gackel 3. Syn. s. PfWB Butzel 4. — -gäcker s. PfWB Hahnengocker. — -geckel s. PfWB Hahnengückel 1. — -gerüst n.: 'höchste Balkenlage in der Scheune', Hahnege- [Bd. 3, Sp. 585] rischt [ HB-Medh]; vgl. PfWB Gerüst 1 a. RhWB Rhein. III 110. — -gickel s. PfWB Hahnengückel. — -giger s. PfWB Hahnengocker. — -gockel m., n.:1. (m.) = PfWB Hahn 1 a, Hahnegockel, -gockl [mancherorts NWPf LA-Knöring Roschb Herxh Heeger Tiere II 8], Hohne- [ KU-Sand], Hahn- [ BZ-Dierb GH-Kand], Hahnegog(e)l (-gōgəl, -gōgl) [verbr. NWPf vereinzelt südl. VPf], Hohne- [ KU-Adb], Hahn- [ GH-Minf]. — 2.a. 'Fruchtzapfen der Nadelbäume', Hahnegock(e)le (Pl.) [LA-Edk Wey Wilde 124 PfId. 61]; vgl. PfWB Hahn 2 e α, PfWB Gockel 2 c. Syn. s. PfWB Butzel 4. — b. 'hochmütiger Mensch', Hahnegockel [ NW-Weish/S.]; vgl. PfWB Gockel 2 a α. — RhWB Rhein. III 110. — -gocker, -göker m. : 1. = PfWB Hahn 1 a, Hahnegocker (-gogər) [ BZ-Albw], -geker (-gēgər) [ LA-Siebdg], -giker (-gīgər) [ GH-Leimh]; vgl. PfWB Gocker 1. — 2. 'Kiefernzapfen', (Pl.) Hahnegokere [ BZ-Albw Eußth]. Syn. s. PfWB Butzel 4. — | |