Wörterbuchnetz
Pfälzisches Wörterbuch 
 
Hahn(en)-fett bis Hahn(en)-gocker (Bd. 3, Sp. 584 bis 585)
 
Hahn(en)-fett, n.
Hahn(en)-frau, f.
Hahn(en)-fuß, m.
Hahn(en)-gackel, n.
Hahn(en)-gäcker
Hahn(en)-geckel
Hahn(en)-gerüst, n.
Hahn(en)-gickel
Hahn(en)-giger
Hahn(en)-gockel, m.,  n.
Hahn(en)-gocker, m.
Hahn(en)-göker, m.
Hahn(en)-gückel, m.,  n.
Hahn(en)-guckel, m.,  n.
Hahn(en)-häfelchens, n.
Hahn(en)-kamm, m.
Hahn(en)-kappe, f.
Hahn(en)-knöchelchen, n.
Hahnen-kopf
Hahn(en)kottel
Hahnen-kränke, f.
Hahnen-kräutchen, n.
Hahnenkräutchens-grundbirnen, Pl.
Hahnen-kreit, m.
Hahnen-krülle, f.
Hahn(en)-lappen, m.
Hahn(en)-mann, m.
Hahn(en)-rose, f.
Hahn(en)-schnabel, m.
Hahn(en)-schrei, m.
Hahn(en)-schritt, m.
Hahn(en)-schuh, m.
Hahn(en)-schwanz, m.
Hahn(en)-sichel, f.
Hahn(en)-spatz, m.
Hahn(en)-spikes, m.
Hahn(en)-spitze, f.
Hahn(en)-sporn, m.
Hahnen-steige
Hahnen-stich, m.
Hahnen-stöpsel, m.
Hahnen-suppe, f.
Hahnen-tritt, m.
Hahnen-wackel
Hahn-haubuschen, m.
Hahn-weg
Hahn-woog
Haia
haibeln
Hain, m.
Hain-bach, f.
Hain-buch, n.
Hain-buche, f.
hain-buchen, Adj.
hain-büchen, Adj.
Hainbuchen+-baum, m.
Hainbuchen-holz, n.
Hainbuchen-röhrlein, n.
Hainbuchen-wald, m.
Hain-dorn
Hain-feld, ON
Hain-geraide
Hain-hütchen, n.
Hain-schur, m.
hain-schürig, Adj.
ha-jo, Interj.
Häkel(chen)
Hakel-egge, f.
Häkel-garn, n.
hakelig
häkelig
Hakel-mann, m.
hakeln, schw.
häkeln, schw.
Häkel-nadel, f.
Hakel-nase, f.
Hakel-pflug, m.
Hakel-stange, f.
Hakel-stecken, m.
Haken, m.
Haken-bein, n.
Haken-hafte, f.
Haken-joch, n.
Haken-kreuz, n.
Haken-mann, m.
Haken-nase, f.
Haken-pflug, m.
Haken-schuhe, Pl.
Haken-stange, f.
Haken-zähne, Pl.
Häker
hal, Adj.
häl, Adj.
halala, Interj.
halb
Halb-acker, m.
Halb-affe, m.
Halb-ahm, n.
Halbahm-faß, n.
halb+-ahmig, Adj.
   Hahn(en)-fett n.: 'Fett vom Brathahn', Hahnefett [ KL-Siegb]; vgl. PfWB Hühnerfett. Südhess. III 47. — -frau f.: 'Geflügelhändlerin', -fraa [ WD-Niedkch]; vgl. PfWB Hahnenmann 1. — -fuß m.:
1. 'Fuß des Hahns', Hahnefuß [mancherorts]. —
2.
a. 'die Pflanze Ranunculus', Hohnefuß [Wilde 85, ZW-Gr'bundb KL-Wörsb BZ-Klingmst Lambert Penns 76]; vgl. PfWB Hahnenkräutchen 2. —
b. eine Pilzart, Hahnefuß [ IB-Bliesmg/Bolch Herbitzh Ommh GH-Freisb]; 'Pfifferling', Hahnefißche [ Gal-Otths]. —
3. 'ängstlicher Mensch', Hahnefuß [ ZW-Bechhf KL-Wörsb]; vgl. PfWB Feigling, PfWB Hasenfuß 2. —
4. Pl. Hahnefiß 'unleserliche Schrift' [ Don-Hatzf]. — Südhess. III 47; RhWB Rhein. III 109; ElsWB Els. I 151; Bad. II 532. — -gackel n.: 'Kiefernzapfen', Hahngackel, Pl. -gackele [LA-Rhodt, Bertram § 279]; vgl. PfWB Hahn 2 e α, PfWB Gackel 3. Syn. s. PfWB Butzel 4. — -gäcker s. PfWB Hahnengocker. — -geckel s. PfWB Hahnengückel 1. — -gerüst n.: 'höchste Balkenlage in der Scheune', Hahnege-

[Bd. 3, Sp. 585]
rischt [ HB-Medh]; vgl. PfWB Gerüst 1 a. RhWB Rhein. III 110. — -gickel s. PfWB Hahnengückel. — -giger s. PfWB Hahnengocker. — -gockel m., n.:
1. (m.) = PfWB Hahn 1 a, Hahnegockel, -gockl [mancherorts NWPf LA-Knöring Roschb Herxh Heeger Tiere II 8], Hohne- [ KU-Sand], Hahn- [ BZ-Dierb GH-Kand], Hahnegog(e)l (-gōgəl, -gōgl) [verbr. NWPf vereinzelt südl. VPf], Hohne- [ KU-Adb], Hahn- [ GH-Minf]. —
2.
a. 'Fruchtzapfen der Nadelbäume', Hahnegock(e)le (Pl.) [LA-Edk Wey Wilde 124 PfId. 61]; vgl. PfWB Hahn 2 e α, PfWB Gockel 2 c. Syn. s. PfWB Butzel 4. —
b. 'hochmütiger Mensch', Hahnegockel [ NW-Weish/S.]; vgl. PfWB Gockel 2 a α. — RhWB Rhein. III 110. — -gocker, -göker m. :
1. = PfWB Hahn 1 a, Hahnegocker (-gogər) [ BZ-Albw], -geker (-gēgər) [ LA-Siebdg], -giker (-gīgər) [ GH-Leimh]; vgl. PfWB Gocker 1. —
2. 'Kiefernzapfen', (Pl.) Hahnegokere [ BZ-Albw Eußth]. Syn. s. PfWB Butzel 4. —