Wörterbuchnetz
Pfälzisches Wörterbuch 
 
groß-sprechen bis Groß-tuer (Bd. 3, Sp. 460 bis 461)
 
groß-sprechen, st.
Groß-sprecher, m. f.
Groß-sprecherin, m. f.
Groß-sprechersin, m. f.
groß-spurig, Adj.
Groß-stadt, f.
Groß-städter, m. f.
Groß-städterin, m. f.
groß-städtisch, Adj.
Groß-tante, f.
größt(en)-teils, Adv.
groß-trächtig, Adj.
groß-tragend, Adj.
groß-tragicht, Adj.
groß-tragig, Adj.
Groß-tromme, f.
Groß-tuer, m.
groß-tun, st.
Groß-vater, m.
Großvater(s)-stuhl, m.
Großvater(s)-tracht, f.
Groß-vieh, n.
Großvieh-markt, m.
Groß-wald, m.
Groß-weidestück, n.
groß-ziehen, st.
Grot
groten
Grot-hobel
grotzeln, schw.
Grotz(en)
grotzen
Groubl
Groz
grubben, schw.
Grubber, m.
grubbern, schw.
Grube, f.
Grübe, f.
Grübel, m.
grübelieren, schw.
grübeln, schw.
Grübel-nuß, f.
Grüben-bart, m.
Gruben-holz, n.
Gruben-kittel, m.
Gruben-kleider, Pl.
Gruben-licht, n.
Gruben-mantel, m.
Gruben-schuhe, Pl.
Grüben-tälchen, n.
Gruber, m.
Gruber-hacke, f.
Gruber-schule, f.
Grübler, m.
Grub-rebe, f.
gruchzen, schw.
Grucksel, n.
Grucksel-mäuschen, n.
Gruckser, (Gen.
Gruft, f.
gru-gru
gruk
Grukse, f.
grukseln, schw.
Gruksel-taube, f.
gruksen, schw.
Grukser, m.
Gruks-taube, f.
Grulle2, f.
Grum-bach, ON
Grum-beer
Grummeler, m. f.
Grummelersin, m. f.
grummelig, Adj.
grummeln, schw.
Grummel-suppe, f.
Grummel-wasser, n.
grummen, schw.
Grummet, m.,  n.
Grummet-erne, f.
Grummet-gras, n.
Grummet-haufen, n.
Grummet-machet, f.
Grummet-vieh, n.
Grummet-wetter, n.
Grummet-wiese, f.
Grumpe(l)n, Pl.
grün, Adj.
grünachtig, Adj.
Grünblumen-stock
grün-braun-brinzelig, Adj.
Grunch, m.
gruncheln, schw.
grunchen, schw.
Grünchen, n.
Grund, m.
Grund-angel, f.
Grund-arbeit, f.
Grund-bach, f.
   groß-sprechen st.: 'prahlen, aufschneiden', groußspreche [ KL-Lind, KU-Schmittw/O LU-Opp]. Er dut gern g. [ LU-Opp]; vgl. PfWB großtun. Südhess. II 1483.
 
  
Groß-sprecher m., -sprecherin, -sprechersin f.: 'wer sich wichtig tut, prahlt', Großsprecher [mancherorts, bes. VPf], -sprechern [ KL-Hirschn], -sprechersch [ KU-Schmittw/O]. Glaab dem nix, das is e G., der macht nore Sprich [ KL-Reichb];

[Bd. 3, Sp. 461]
vgl. PfWB Großmaul 2 b. Syn. s. PfWB Prahlhans. — Zur Nachsilbe -sin s. PfWB Nähtersin. — Südhess. II 1483; RhWB Rhein. II 1439; Bad. II 481.
 
  
groß-spurig Adj.: 'zum Prahlen neigend', großspurich, subst. e Großspurijer (-būriÄr) [ KU-Kaulb]; vgl. PfWB großmaulig 2. Südhess. II 1483.
 
  
Groß-stadt f.: nach dem Schd., Groß-, Groußstadt [verbr.]. Die G. zieht alles an sich [ LU-Muttstdt]. Südhess. II 1483; Rhein. IX 1268/69. — -städter m., -städterin f.: nach dem Schd., -städter, -städtern [mancherorts]. 's Margret is e G. wore [ LU-Oggh].
 
 
groß-städtisch Adj.: nach dem Schd., großstädtisch [vereinzelt]. Südhess. II 1483.
 
 
Groß-tante f.: nach dem Schd., Groß-, Groußtande, -dande [mancherorts]. Südhess. II 1483.
 
  
größt(en)-teils Adv.: wie schd., greeschdedääls [ NW-Weish/B.], greeschtdeels [Lambert Penns 70]. Südhess. II 1483; RhWB Rhein. II 1441; LothWB Lothr. 218; ElsWB Els. II 676; Bad. II 481.
 
  
groß-trächtig, -tragend, -tragicht, -tragigAdj.: 'hochträchtig', von der Kuh, großträchdich [ZW-Hornb Schmitshs PS-Lu'wink mancherorts mittl. u. südl. VPf], grouß- [ LA-Flemling BZ-Billh Stein GH-Nd'lustdt], grauß- [ BZ-Nd'horb], großtrachend [ BZ-Annw Schweighf LA-Venn GH-Mindlach], groß-, grouß-, graußtrachet (-drāxəd) [verbr. südl. VPf], großträchet (-drχəd) [ LA-Ilbh], großtraaich [ PS-Schönau], -trääich [ BZ-Gossw], -tragich [ BZ-Dernb Dimb O'ottb Steinf], -trachich [ BZ-Silz GH-Erlb Scheibhdt], -tragisch [ BZ-V'weidth]; vgl. PfWB trächtig 1, PfWB tragend, PfWB tragig. Südhess. II 1483; ElsWB Els. II 745; Bad. II 481.
 
 
Groß-tromme f.: 'große Trommel', Großdrumm [Beam Penns 46]; vgl. PfWB Tromme. — -tuer m.: 'Prahler', Großtuer [ KU-Schmittw/O], -duer [ LU-Opp]; vgl. PfWB Großmaul 2 b. Syn. s. PfWB Prahlhans. Südhess. II 1484 Z. 4; RhWB Rhein. II 1439; Bad. II 481.