Wörterbuchnetz
Pfälzisches Wörterbuch 
 
Gockels-körner bis Gocko (Bd. 3, Sp. 373 bis 374)
 
  Gockels-körner Pl.: 'das Gift Kockelskorn (Cocculi orientales)', zum Fischfang verwendet, Gokelskerner [KU (Glantal)]; vgl. PfWB gockeln2. RhWB Rhein. IV 1641; ElsWB Els. I 206; Bad. II 441 Z. 51.
 
  
Gockel(s)-lappen m.: 'Bartlappen des Hahns', Gockelslappe [ NW-Frankeck]. — -schnabel m.: 'Schnabel des Hahns', Gockelsschnawwel [Frankth], Gockel- [ LU-Altr NW-Ellstdt SP-Mechth]. Südhess. II 1408. — -schritt m.: 'das

[Bd. 3, Sp. 374]
Gehen auf Zehenspitzen', Gockelsschritt [ FR-Tiefth NW-Kallstdt] Gockel- [ SP-Mechth]. — -schwanz m.: 'Schwanz des Hahns', Gockelsschwanz [ NW-Kallstdt], Gockel- [ LU-Altr NW-Frankeck Ellstdt], Googels- [ ZW-Battw]; vgl. PfWB Gackelsschwanz. Südhess. II 1408. — -sporen Pl.: 'Fortsatz am Fuß des Hahns', Gockelsspoore [Frankth LU-Altr NW-Frankeck]. Südhess. II 1408. — -zehen Pl.: 'spitze Zehen', Gockelszehe [ LU-Opp].
 
  
Gocker, Goker(t), Gökerm.:
1. 'Haushahn', Googer [ BZ-Albw], Googert [ ZW-Wiesb], Geeger [ LA-Siebdg]; vgl. PfWB Gockel 1 a. Zs. PfWB Hahnengöker. —
2. 'Mensch mit krähender Stimme', Schimpfw., Gocker und Goker [ ZW-Bechhf]; vgl. PfWB gockeln1 3 a. — Südhess. II 1408; RhWB Rhein. II 1293; Bad. II 442.
 
  
Gockero-gock(el) m.: 'Tannen-, Fichtenzapfen', Kinderspr., Gockerogock [ KB-Stett Kirchhbol], -gockel [ KB-Mauchh]; vgl. PfWB Gockel 2 c α.
 
 
Gocklart s. PfWB Gockeler 1.
 
  
Gocko (Gen. ?):
1. 'Pferd', Kinderspr., Gocko [ IB-Reinh]. —
2. 'Branntwein' [KU-Reiffb NW-Frankeck Hebel 82]. — Frz. coco. — RhWB Rhein. II 1294; LothWB Lothr. 210 Gogo; ElsWB Els. I 204; Bad. II 443.