| Pfälzisches Wörterbuch | ![]() | ||
hopp bis Hoppeidel (Bd. 3, Sp. 1171 bis 1172) | |||
hopp, Interj. hoppa, Interj. Hoppas, m. Huppas, m. hoppassen Hopp-didel hopp-di-hopp Hopp-di-quacks, m. Hopp-düttel, m. hoppe, Interj. Hoppe-deichen Hoppeidel, Pl. Hoppel, (Gen. Hoppelchen, n. hopp(el)-di-hopp, Adv. Hoppel-doppel, m. Hoppeler, m. Hoppel-gaul, m. hoppelig, Adj. hoppeln, schw. Hoppel-pferd, n. Hoppel-rad, n. hoppel-tänzig, Adj. Hoppel-wolken, Pl. Hopper-di-popp, m. hopper-di-popperdi, Adv. hopper-lo-popp, Interj. hoppe-tätschig, Adj. hopp-holen, schw. hopp-hopp Hopp-hopp-hopp, f. hoppla, Interj. Hoppla, f. hoppla-hopp hoppler- hopp-nehmen, st. hopps Hopps, m. hoppsa, Interj. hoppsa-sa, Interj. hoppsa-la, Interj. Hoppsa-sa, m. hopp-schlagen, st. Hopp-schlottel, m. hoppsen Hoppser Hor-acker, m. Horäcks horäcksig hör-augig, Adj. Hor-bach Horbel, m. Horch, f. Hörchel, m. Hörchel-bach, f. hörcheln, schw. horchen, schw. Horch-löffel, Pl. Hord, n. Horde, f. Hördt, ON Horeb, m. Horeber, Pl. Horen, Pl. hören, schw. Hören-sagen, n. Horessel Höringen, ON horis pronowis horken, schw. Horken, Pl. horksen Hormel, m. Hormes, m. Horn, n. Horn-auge, n. Horn-ballen, m. horn-bausen, schw. Horn-bausen, m. Horn-berg, ON Hörnchen-suppe, f. horn-dumm, Adj. Hornen-viernzel, n. Hörner-bock, m. Hörner-geiß, f. hörner-krank, Adj. Hörner-kummet, n. Hörner-tanz, m. Hornessel Horn-eule, f. Horn-gabel, f. Horn-geiß, f. Horn-haut, f. Horn-hocker, Pl. Hornickel hornig, Adj. hornig Hornigel, m. hornigeln, schw. Hornigersin, f. | 1. a. 'auf! los! beeile dich!', hopp (hob) [verbr.]; verstärkt: allo (allee, alla) h. [verbr.], hopp-hopp-hopp [Kaislt], h., voran [ LA-Herxh]; vgl. hoppdihopp, PfWB hopplahopp. Ausruf beim Fangspiel, hupp [ LA-Maik]. Ausruf beim Wurfholzspiel: tenee-hopp [ SP-Harths], oder tenni-hupp [ ZW-Nd'aub]; vgl. PfWB Teneeui. Hopp-hopp, geht's iwwer Stock un Stäin [ KU-Schmittw/O]. Hopp, mer trinken noch en Stehschoppe! [ LA-Gommh]. Hopp, ehr Leit, die Supp steht uf em Disch [Münch Weltgesch. 136]. KR.: Hopp-hopp-hopp, mein Geld is fort (weg); de Spielmann hot's im Ranze. Geh mer weg, du stolze [Bd. 3, Sp. 1172] (kleene) Krott, mit deer kann ich net danze [PfRSch. 2. 12. 1934, Gal-Dornf]; andere VR. s. PfWB Bettelmann 1, PfWB Galopp 1 a, PfWB Kümmelmann, PfWB Schneider. — b. Zuruf an die Zugtiere, weiter zu gehen, hopp [verbr. WPf NPf GH-Hayna]; alla (allee, allo) h. [verbr. WPf NPf]; vgl. hü 1. — 2. adv. a. 'weg, fort'. Mein ganzes Geld isch h. [ IB-Bliesmg/Bolch]. Er ist h. 'mit seinem Vermögen am Ende' [Klein Prov. 203]. — b. 'es gilt, einverstanden' [ BZ-Dörrb]. — Südhess. III 699/700; RhWB Rhein. III 807 ff.; ElsWB Els. I 360; Bad. II 767. 1. 'zweirädriger Einspännerwagen', Hoppas [ Don-Sekitsch]. — 2. 'Stelle mit verkürzten Staketen, wo man den Zaun bequem übersteigen kann', Huppas [ Gal-Brig Obl].
| ||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||