Wörterbuchnetz
Pfälzisches Wörterbuch 
 
Futter-bobel bis Futter-gabel (Bd. 2, Sp. 1665 bis 1666)
 
Futter-bobel, m.
Fütter-bobel, m.
Futter-bolle, f.
Futter-brenke, f.
Futter-bube, m.
Futter-bütte, f.
Futter-dieb, m.
Futter-diel, (Gen.
Futter-, n.
Fütter-eck, n.
Futter-eimer, m.
Fütterer, m.
Futter-gabel, f.
Fütter-gabel, f.
Futter-gang, m.
Futter-gaube, f.
Futter-gelbrübe, f.
Futter-geld, n.
Futter-geschirr, n.
Futter-gras, n.
Futter-hafen, m.
Futter-hafer, m.
Futter-haufen, m.
Futter-haus, n.
Futter-holz, n.
Futterich
fütterig, Adj.
Futter-jahr, n.
Fütter-jahr, n.
Futter-kalk, m.
Futter-kammer, f.
Futter-kasten, m.
Futter-keller, m.
Futter-kessel, m.
Futter-kiste, f.
Futter-klee, m.
Futter-kleider, Pl.
Futter-knecht, m.
Futter-korb, m.
Futter-küche, f.
Futter-laden, m.
Futter-laub, n.
Futter-loch, n.
Futter-mais, m.
Futter-mangel, m.
Futter-maschine, f.
Futter-mehl, n.
Futter-mühle, f.
futtern, schw.
futtern, schw.
füttern, schw.
füttern, schw.
Futter-neid, m.
futter-neidisch, Adj.
futter-neidig, Adj.
Futter-placken, m.
Fütter-placken, m.
Futter-platz, n.
Futter-reff, n.
Futter-roße, f.
Futter-rübe, f.
Futter-sack, m.
Futter-schneider, m.
Futter-schurz, m.
Futter-speicher, m.
Futter-stall, m.
Futter-stroh, n.
Futter-teller, m.
Futter-tenne, f.
Futter-tracht, f.
Futter-trog, m.
Futter-tuch, n.
Futter-tuch, n.
Futter-wabe, f.
Fütter-wabe, f.
Futter-wagen, m.
Futter-wams, m.
Futter-wanne, f.
Futter-want, f.
Futter-wiese, f.
Futter-zuber, m.
Futtes, m.
Futt-igel, m.,  selten  n.
Gaab
Gaaker(t)
Gääker(t)
Gäb
Gabe, f.
gäbe
Gabel, f.
Gabel-bock, m.
Gabeler, m.
Gabel-griff, m.
Gabel-hülse, f.
gabelig, Adj.
gabelicht, Adj.
Gabel-kästchen, n.
Gabel-kopf, m.
gabeln, schw.
Gabel-öhr, n.
   Futter-, Fütter-bobelm.: = PfWB Futterknecht, Fiederbobbl [ LA-Böching]; vgl. Bob(en) 2. — -bolle f.: 'große Kelle zum Futterschöpfen', Fuderboll [ KL-Siegb]; vgl. PfWB Viehbolle. — -brenke f.: 'Kübel zum Viehtränken', -brenk [ LU-Alsh/Gr]; vgl. PfWB Futterbütte, PfWB -zuber; PfWB Brenke 1 c. Südhess. II 1038. — -bube m.: 'junger Futterknecht', Fuderbu (ˈfūdərbū) [ FR-Hertlhs NW-Weish/Bg], Fiederbu [verbr. Süd-RO KL-Neukch KB-Morschh FR-Hettldh], Fiererbu(b) [verbr. Nord-RO]; vgl. PfWB Viehbube 2. Südhess. II 1038. — -bütte f.: 'Bütte zur Futterbereitung', Fuderbitt [ PS-Schmalbg Claus LU-Opp]; vgl. PfWB Futterbrenke, PfWB Viehbütte. Südhess. II 1038; RhWB Rhein. II 952. — -dieb m.: 'Tier, das trotz reichlicher Fütterung mager bleibt', Furerdieb [ KU-Adb]; vgl. PfWB hartfütterig. Südhess. II 1038; ElsWB Els. II 643.
 
 
Futter-diel (Gen. ?): a. 1596: für fueder diell In der Kirchen zu bencken vnd der Bohr Kirchen [WerschwSchR]. — Zu PfWB Futter2, vgl. DWB DWb. IV/ 1, 1 Sp. 1078. — Südhess. II 1038 and. Bed.
 
 
Futter-, Fütter-eckn.: 'kleiner Bretterverschlag im Stall für das Futter', Fudereck [ Don-Schowe Torschau]; vgl. PfWB Futterkammer.

[Bd. 2, Sp. 1666]
RhWB Rhein. II 952/53. — -eimer m.: 'zum Füttern benutzter Eimer', Fuderäämer [ PS-Gersb ZW-L'wied], -eemer [ PS-Hintwdth], -aamer [ LU-Altr], Fiederäämer [ KL-Stelzbg PS-Schmalbg], -eemer [ HB-Kirrbg]; vgl. PfWB Futterbütte, PfWB Vieheimer. Südhess. II 1038; RhWB Rhein. II 953.
 
  
Fütterer m.: = PfWB Futterknecht, Fiederer [ KB-Morschh Orb LA-Ilbh]. Zs. PfWB Vieh-, PfWB Kuhfütterer. Südhess. II 1038.
 
  
Futter-, Fütter-gabelf.:
1. 'zweizinkige Eisengabel, mit der das Futter von der Scheunentenne aus durch das Futterloch in die Raufe gesteckt wird', Fudergaww(e)l [ BZ-Dernb Dierb], Furer- [ KU-Hundh Herschw/Petth KL-Reichb], Fuler- [ KU-Bedb], Fieder- [ ZW-Battw]. —
2. 'leichte Holzgabel zum Heuwenden', Fuddergäwwelche [ PS-Hintwdth], Fuder- [ PS-Petbg]. — Südhess. II 1039; RhWB Rhein. IX 1228; ElsWB Els. I 193; Bad. II 268. —