Wörterbuchnetz
Pfälzisches Wörterbuch 
 
fuß-hoch bis Fussler (Bd. 2, Sp. 1660 bis 1661)
 
fuß-hoch, Adj.
-füßig
fuß-kalt, Adj.
Fuß-knöchel, m.
Fuß-knochen, m.
fuß-krank, Adj.
Fuß-kratzer, m.
Fuß-kuß, m.
fuß-lang, Adj.
Fuß-lappen, m.
Fussler
-füßler
Füßling, m.
Fuß-lumpen, m.
Fußlumpen-kraut, n.
Fuß-mehl, n.
Fuß-perme, f. n.
Fuß-perm, f. n.
Fuß-pfad, m.
Fuß-pfette, f.
Fuß-reih(en), m.
Fuß-rücken, m.
Fuß-schemel, m.
Fuß-schweiß, m.
Fuß-sohle, f.
Fuß-spitze, f. m.
Fuß-spitzen, f. m.
Fuß-spur, f.
Fuß-stapfen, m.
Fuß-steig, m.
Fuß-stollen, m.
Fuß-stück, n.
Fuß-stühlchen, n.
Fuß-tappen, m. f.
Fuß-tappe, m. f.
Fuß-tappsen, m.
Fuß-teil, n.
Fuß-teppich, m.
Fuß-trappen, m.
Fuß-tritt, m.
Fuß-verstauchung, f.
Fuß-wasser, n.
Fuß-weg, m.
Fuß-werk, n.
Fuß-zuber, m.
futsch, Adj.
futschi, Adj.
futsche-kapores, Adj.
futscheln, schw.
futt
Futte, f.
Futtel-madam, f.
Futter, n.
Futter, n.
Futteral, n.
Futter-ärmel, m.
Futterasch, f.
futteraschieren, schw.
Futter-bobel, m.
Fütter-bobel, m.
Futter-bolle, f.
Futter-brenke, f.
Futter-bube, m.
Futter-bütte, f.
Futter-dieb, m.
Futter-diel, (Gen.
Futter-, n.
Fütter-eck, n.
Futter-eimer, m.
Fütterer, m.
Futter-gabel, f.
Fütter-gabel, f.
Futter-gang, m.
Futter-gaube, f.
Futter-gelbrübe, f.
Futter-geld, n.
Futter-geschirr, n.
Futter-gras, n.
Futter-hafen, m.
Futter-hafer, m.
Futter-haufen, m.
Futter-haus, n.
Futter-holz, n.
Futterich
fütterig, Adj.
Futter-jahr, n.
Fütter-jahr, n.
Futter-kalk, m.
Futter-kammer, f.
Futter-kasten, m.
Futter-keller, m.
Futter-kessel, m.
Futter-kiste, f.
Futter-klee, m.
Futter-kleider, Pl.
Futter-knecht, m.
Futter-korb, m.
Futter-küche, f.
Futter-laden, m.
Futter-laub, n.
   fuß-hoch Adj.: 'einen Fuß hoch', s. PfWB Fuß 4a. Der Schnee leit fußhoch [ PS-Fehrb]. Südhess. II 1032; RhWB Rhein. II 940.
 
 
-füßig in bar-, patsch-, platt-, käse-, lang-, leicht-, schnell-, PfWB schweißfüßig.
 
 
fuß-kalt Adj.: wie schd. In dere Stubb is es immer fußkalt [Kaislt, verbr.]. RhWB Rhein. II 940.
 
 
Fuß-knöchel m.: wie schd., Fußknech(e)l [verbr.], -knich(e)l [mancherorts südl. VPf]. Südhess. II 1032; RhWB Rhein. II 940. — -knochen m.: wie schd., -knoche [verbr.]. Südhess. II 1032.

[Bd. 2, Sp. 1661]

 
   fuß-krank Adj.: wie schd., fußkrank [ LU-Altr]. Südhess. II 1032.
 
  
Fuß-kratzer m.: 'neben der Haustür angebrachtes Eisen zum Abstreifen des Schuhschmutzes', Fußkratzer [ GH-Leimh]; vgl. PfWB Kratzeisen. RhWB Rhein. II 940. — -kuß m.: 'Kuß auf die Fußpartie von Kruzifixen (Karfreitagsbrauch bei Katholiken)', -kuß [Kus].
 
  
fuß-lang Adj.: 'einen Fuß lang', s. PfWB Fuß 4 a, fußlang [ LU-Altr Alsh BZ-Klingmst]; adv. in der Verb. allefußlang 'sehr oft' [ BZ-Klingmst]; vgl. PfWB allefurzlang. Südhess. II 1032; RhWB Rhein. II 940.
 
  
Fuß-lappen m.: wie schd., Fußlappe [ KL-Reichb KB-Kriegsf FR-Bockh NW-Kallstdt]; vgl. PfWB Fußlumpen. Südhess. II 1032; RhWB Rhein. II 940; Bad. II 267.
 
 
Fussler s. PfWB Fiseler;