Wörterbuchnetz
Pfälzisches Wörterbuch 
 
Bauern-adel bis Bauern-butter (Bd. 1, Sp. 619 bis 620)
 
Bauern-adel, m.
Bauern-anwesen, n.
Bauern-arbeit, f.
Bauern-art, f.
Bauern-blut, n.
Bauern-bollen, m.
Bauern-brot, n.
Bauern-bube, m.
Bauern-bürgermeister, m.
Bauern-bursch, m.
Bauern-butter, m.
Bauern-depp, m.
Bauern-doktor, m.
Bauern-dorf, n.
Bauern-ei, n.
Bauern-fänger, m.
Bauern-garten, m.
Bauern-gaul, m.
Bauern-geschäft, n.
Bauern-gickel, m.
Bauern-gut, n.
Bauern-hammel, m.
Bauern-hand, f.
Bauern-handkäse, m.
Bauern-haus, n.
Bauern-hebel, m.
Bauern-hemd, n.
Bauern-hochzeit, f.
Bauern-hof, m.
Bauern-jöckel, m.
Bauern-kalender, m.
Bauern-kapelle, f.
Bauern-kirbe, f.
Bauern-kloben, m.
Bauern-knebel, m.
Bauern-knecht, m.
Bauern-knottel, m.
Bauern-knüppel, m.
Bauern-kost, f.
Bauern-krampen, m.
Bauern-krapfen, m.
Bauern-krieg, m.
Bauern-lackel, m.
Bauern-leute, Pl.
Bauern-lilie, f.
Bauern-lümmel, m.
Bauern-mädchen, n.
Bauern-magd, f.
Bauern-metzger, m.
Bauern-mist, m.
Bauern-morchel, f.
Bauern-mühle, f.
Bauern-nest, n.
Bauern-ort, m.,  n.
Bauern-pferd, n.
Bauern-rennen, n.
Bauern-sack, m.
Bauern-säckel, m.
Bauern-schäse, f.
Bauern-schinken, m.
Bauern-schwager, m.
Bauern-sohn, m.
Bauern-spiel, n.
Bauern-sprache, f.
Bauern-stadt, f.
Bauern-stand, m.
Bauern-stiefel, m.
Bauern-stollen, m.
Bauern-stolz, m.
Bauern-storren, m.
Bauern-stube, f.
Bauern-tag, m.
Bauern-tanz, m.
Bauern-tappes, m.
Bauern-tochter, f.
Bauern-tracht, f.
Bauern-trampel, m.
Bauern-trappen, Pl.
Bauern-tratsche, f.
Bauern-trottel, m.
Bauern-trudel, f.
Bauern-trulles, m.
Bauern-trümmel, m.
Bauern-trumpel, f.
Bauern-trutsche, f.
Bauern-tulle, f.
Bauern-weib, n.
Bauern-wein, m.
Bauern-wesen, n.
Bauern-wiesen, FlN
Bauern-wirtschaft, f.
Bauern-wurst, f.
Bauern-wutz, f.
Bauers-frau, f.
Bauers-kerl, m.
knüttel, m.
Bauers-leute, Pl.
Bauers-mann, m.
Bauert, FlN
Bauerwiesen-buckel, m.
   Bauern-adel m.: 'altes Bauerngeschlecht', Baureadel [ KB-Kriegsf]. — -anwesen n.: 'Bauerngehöft mit umliegendem Land', Bauereaanwese [ KU-Kaulb LU-Opp LA-Mörzh]; dafür auch PfWB Bauerngut, PfWB -hof. — -arbeit f.: 'Arbeit in der Landwirtschaft', Bauereaarwet, -äärwet [allg.]. Wann als die Stadtschisser zu uns naus uffs Land kummen, die hänn als noch Asichde vun de Baureärwed. Die määnen de liebe Gott loßts jo wachse [ NW-Gimmdg]. — Zur F. des Grundwortes s. u. PfWB Arbeit. Schwäb. I 722. — -art f.: Es is so Bauereart 'unbeholfene, derbe Art' [ NW-Frankeck, allg.]. Rhein. I 544. — -blut n.: Er hot Bauereblut in sich 'ist von bäuerischer Abstammung' [ KU-Kaulb, allg.]. — -bollen m.: 'ungehobelter Bauer'. Mit dene Baurebolle werre mer schun fertig [Heeger Kerwe 14]. — -brot n.: 'von den Bauern selbst gebackenes Roggenbrot', -brot, -brout, -braut (s. PfWB Brot) [allg.]. Baurebrot macht die Zähn sauwer [ KL-Siegb]. RhWB Rhein. I 544; ElsWB Els. II 204; Bad. I 128. — -bube m.: 'Bauernsohn', (-bū) [mittl. u. südl. WPf mittl. u. südl. VPf], -bub (-būb) [nördl. WPf NPf nördl. VPf], -būÄ [ BZ-Albw]. VR.: Mädel, du, Mädel du, heirat nor ken Baurebu, heirat einen aus der Stadt, der einen langen Schnurrbart hat [PfRSch. 11. 11. 1934]. — F.: Pl. -būwə.ElsWB Els. II 4; Bad. I 128;

[Bd. 1, Sp. 620]
Schwäb. I 722. — -bürgermeister m.: 'Dorfbürgermeister', Baureborjemaanschder [ KB-Kriegsf]. Vgl. Burenmär in ElsWB Els. I 700. — -bursch m.: wie schd., -borsch [WPf nördl. u. mittl. VPf Kühn Schnitze II 38], -borscht [südl. VPf], -barsch [verbr. NWPf]. ElsWB Els. II 91 Burenburst; Bad. I 128. — -butter m.: 'Landbutter', -butter [allg., ält. Gener.]; dafür in jüngerer Zeit auch schon Landbutter.