Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 RhWB auftürmen (Bd. 8, Sp. 1488)   PfWB auf-türmen (Bd. 1, Sp. 411) 
 auf- türmen: uftămə etwas a., hoch aufschichten Saarbr; ofte·r.mə Kobl-Stdt; ofdīəmə Siegld; optȳənə Eusk-Dirmerzh.

 

  auf-türmen schw.: 'hoch aufschichten', Heu, Stroh, Holz u. dgl., nach dem Schd. [verbr.]. — F.: zumeist uftirmə, was auf die schriftsprachl. Herkunft hindeutet; daneben auch uftärmə. Die Formen wechseln von Ort zu Ort. — RhWB Rhein. VIII 1488.