Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 RhWB Steinbeisser (Bd. 8, Sp. 602)   PfWB Beißer (Bd. 1, Sp. 678)   Lexer stein-bîʒe (Bd. 2, Sp. 1163) 
  PfWB Stein-beisser m.: 1. -bīsər kleines Neunauge, petromyzon planeri Dür; -īt- Erk-Doveren, MGladb-Odenk, Wermesk [urkdl. steynbeyssen Köln 1437]. — 2.a. -ītər u. -tərt Eidechse Eup. — b. -īt- St.schlange Heinsb-Oberbr. — c. -īt- Iltis Remschd. — 3. Kernbeisser, der Vogel Barm.

 

   Beißer m.:
1. 'bissiger Hund', auch vom Pferd. Des is e Baißer (baisər) [ LU-Neuhf]; vgl. PfWB Bisser, PfWB Bär-, PfWB Bullen-, PfWB Steinbeißer. —
2. 'Bissen'. Loß mich e Beißer mache [ KL-Fischb]. —
3. Dim. Pl. 'Zähne des kleinen Kindes', Ammensprache, Beißercher [KU-Schmittw/O, verbr.], Beißerlich [verbr. SOPf]; vgl. PfWB Hackelchen. — RhWB Rhein. I 607 (zu 3.); Bad. I 141.

 

 stein-bîʒe swm. (BMZ I. 193b)fundulus, saxatilis (piscis) Dfg. 252 b . 514 b . Hpt. 14,168.