PfWBLothWBauf -klappen: 1. intrans. schwerfällig, laut aufstapfen; e klappt met singe schwere Schoh of, dat mer et en Stonn weit hert (hört) Neuw, Allg. — 2. trans. a. etwas a., in die Höhe kl., z. B. den Hutrand, den Klapptisch, das Klappmesser, das Buch Allg. — RA.: De klapp de Mul op wie ne HandkofferKöln-Kalk. — b. öffnen, doch mit dem Nebenbegriff ‘nach aufwärts’.