Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 RhWB Hünkelsdieb (Bd. 3, Sp. 987)   PfWB Hünkel(s)-dieb (Bd. 3, Sp. 1252)   PfWB Hünkel(s)-habicht (Bd. 3, Sp. 1253) 
  PfWB Hünkels-dieb (s. S.) Allg. m.: -stehler, von Mensch u. Trier. RA.: Er get Acht wie e H. Ottw-Göttelborn. Schleicher, Schl., H.! Anruf der Kinder an den Fuchs Goar-Trechtinghsn.

 

  -dieb m.: = PfWB Hühnerdieb 1, Hinkel(s)dieb [verbr.]. RA.: Er guckt unner sich (unne raus, schleicht dohin, schämt sich) wie e H. [verbr., auch Gal Buch]. Südhess. III 820; RhWB Rhein. III 987. —

 

  -habicht m.: = PfWB Hühnerhabicht, Hinkel(s)habicht, -habischt [mancherorts vorn. WPf], -hawicht [IB-Eschring KL-Reichb PS-Rodalb Ruppw], -habich, -habisch [mancherorts WPf nördl. VPf], -häbich [ BZ-Schwarzb], -hawwich [mancherorts SWPf], -habch [verbr. nördl WPf NPf], -haabch [ KU-Schellw Herschw/Petth Bedb], Henkelhabich [ FR-A'lein], -habsch [ WD-Niedkch]. Südhess. III 823; RhWB Rhein. III 987. —