Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 RhWB Holper (Bd. 3, Sp. 774)   PfWB Holper (Bd. 3, Sp. 1151) 
 Holper holb- Saarbr-Sulzb, Birkf Sg. t. m.: Stoss, Puff; äm e H. gen.

 

   Holper2, Hulper(er) m.:
1. 'Stoß (bes. mit der Faust, dem Ellenbogen)', Holber (holbər) [Don-Bulkes Gal-Gelsend Josbg Königsbg Landestreu Lindenf Moosbg Obd], Holwer (holwər) [ LA-Wey], Hulber (hulbər) [KU-Schmittw/O NW-Haßl Spey Don-Werb verbr. Gal Buch-Illisch], Hulwer [RO-O'hs LA-O'hochstdt Land PfId. 67 Gal-Bolech], Hulberer [ Gal-Bagbg mancherorts Buch]. Er hot'm e H. gebb [verbr.]. —
2. 'Unebenheit im Boden', Hulber [ Don-Schowe Torscha Tscherwk]. — Die Formen mit -u- beruhen auf Hebung o > u, bes. vor l + Konsonant; vgl. PfWB voll, PfWB Holz, PfWB Wolke. — Südhess. III 675 Holper 2, III 777/78; RhWB Rhein. III 774 Holper, III 928 Hulber; ElsWB Els. I 327.