Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 RhWB Bindseil (Bd. 1, Sp. 702)   PfWB Bind-strick (Bd. 1, Sp. 919)   PfWB Bind-seil (Bd. 1, Sp. 919) 
  NRhWB  PfWB Bind-seil bnt- Merz-Hargart; bant- Bitb-Betting; be·ŋ.- Erk-Bellinghv; bøŋk- Kemp; bint- Rees-Schermbeck n.: langes Seil zum Festbinden des Getreides oder Heues auf dem Erntewagen.

 

  -strick m.: = PfWB Bindseil, Binnstrick (-drig) [ Buch-Illisch]. Südhess. I 854. —

 

  -seil n.: 'Seil zum Niederziehen des Wiesbaumes', Binnsääl [verbr. westl. WPf (einschl. HB IB) nördl. VPf], Bind- [ KL-Erlb KB-Dannfs NW-Gönnh], Binde- [ KL-Frankst], Binne- [ IB-Nd'würzb]; vgl. PfWB Bindleine, PfWB -strang, PfWB -strick. Syn. s. PfWB Ernteseil. Südhess. I 853; RhWB Rhein. I 702; Bad. I 232. —