Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Zaupe (Bd. 6, Sp. 1549)   Lexer zûpe (Bd. 3, Sp. 1201) 
   Zaupe f.:
1.
a. 'Hündin', Zaup (dsaub) [verbr. ges. Pf, Heeger Tiere I 20 Mang 125 Müller Dietschw 73 Schandein Sprachsch. 50 Journ. 1787 217, Krämer Gal 246 mancherorts Don Gal Buch Rußl], Zauw [PfId. 155], Zäp [ GH-Neubg], Pl. Zaupe, Zauwe [mancherorts], Dim. Zaupche [ RO-Bistschd], Zaipche [ KB-Kriegsf NW-Weish/S]; Syn.: PfWB Hündin, PfWB Mache1, PfWB Machert, PfWB Machhund, PfWB Zatze 1 a, PfWB Zaue2, PfWB Zauke, PfWB Zaupel 1, PfWB Zecke 3 a. Beliebte Namen für Hündinnnen s. PfWB Elisabeth 2 b β, PfWB Flora, PfWB Fricka, PfWB Hella, PfWB Herta, PfWB Juno, PfWB Minka 2, PfWB Nelli, PfWB Waldine.
b. 'Häsin' [ Don-Tscherwk]. —
2.
a. 'mannstolle, sittlich anstößige, schlechte weibliche Person', Zaup [mancherorts, Thielen 125]; Syn. s. PfWB Hure 1 a. —
b. 'liederliche, unordentliche weibliche Person' [vereinzelt, Mang 125]; Syn. s. PfWB Drecksack 1 a, PfWB Schlampes 2. —
3. nur Pl. 'Faserwurzeln des Rebstocks', Zaupe (dsaubə) [Rockhs] (hierher RhWB Rhein. IX 727 Zäupel 'Fransen'?). — Mhd. zûpe 'Hündin' ( Lexer Lexer III 1201). — RhWB Rhein. IX 727; Lothr. 526!562 Zupp; ElsWB Els. II 910; DWB DWb. XV 417.

 

 zûpe swf. canicula, zuppe Dfg. 95 a . vgl. Weig. 2 2,1160.