über-hängenst., schw.: wie schd., iwwerhänge, -hänke [vereinzelt]. RhWBRhein. IX 17 überhangen. —
ElsWBPfWBRhWBhangeⁿ[hàə, hæə Fo.; hèkən Falk.D.Si. u. s. — Ptc. gəhu Fo.; sonst gəhá] intr. v.1.hangen: der Appel hängt uf'm Bâm. Ich weiss wie's hangt wie es steht. Et hänkt m'r aus den Ohren eraus ich habe es bis zum Überdruß gehört Si. — 2.sich in schiefer Lage befinden Sbg.