Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Strängel2 (Bd. 6, Sp. 669)   LothWB Strängel (Bd. 1, Sp. 504a) 
   Strängel2 m. (n., f.):
1. 'Katharrh mit Husten und Schleimaussonderung bei Pferden', Strängel (dręŋəl, dreŋəl) [KU-Diedk Hundh Kreimb Schmittw/O Trahw HB-Kirrbg ZW-Bechhf L'wied RO-Dielkch KL-Siegb Stelzbg KB-Bubh LU-Alsh Friesh BZ-Albw Dierb GH-Kand Scheibhdt Heeger Tiere I 15 Juner 84 Mang 90 Thielen 108 Krämer Gal 209 Don-Schowe]; vgl. PfWB Rotz 2; Gen. n. nur BZ-Albw, Gen. f. KL-Weilb LU-Alsh. De Gaul hot de St. [ KU-Diedk]. a. 1679: umb ... pferd-arzney zum

[Bd. 6, Sp. 670]
Strengel 12ß [GgHospR]. —
2. 'Husten, Erkältung', bei Menschen, scherzh. [ KU-Bedb LU-Alsh]. — RhWB Rhein. VIII 787; ElsWB Els. II 633.

 

  Strängel [trèəl D. Si. u. s.; tràəl Bo.] m. 1. Kratzen im Halse z. B. nach Genuß von unreifem Obst. 2. Nasenkrankheit

[Bd. 1, S. 504b]
der Pferde (Kehlsucht).  ElsWB els. 2, 633 u. baier. 2, 817 Strengel; lux. 428 Strängel.