Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Spruch-beutel (Bd. 6, Sp. 366)   RhWB Strunzbeutel (Bd. 8, Sp. 886) 
   Spruch-beutel, Sprüche-m.:
1.
a. 'ein Mensch, der im Gespräch gerne angibt, Großsprecher, Aufschneider', Sprichbeidel (ˈbriχ̩baidəl) [ZW-Battw RO-Dielkch PS-Rodalb (Bernhard 152) FR-Gr'niedh LU-Friesh Oggh Opp Lu'haf NW-Neidfs Land Bergz (Kamm 62) Thielen 106], -beirel (-bairəl) [ WD-Niedkch KB-Kriegsf], -beiðel (-baiðəl) [ KU-Kaulb], -beilel (-bailəl) [ KU-Bedb], -beiel (-baiəl) [ LU-Böhl NW-Wachh LA-Ilbh Wollmh BZ-Dierb]; Spruchbeirel (ˈbrux̩bairəl) [ KU-Brück Reiffb Schmittw/O KL-Reichb NW-Gimmdg], -beidel (-baidəl) [ PS-Erfw NW-Dürkh Hardbg SP-Schiffstdt LA-Gommh Venn GH-Kand Rh'zab], -berl (-bęrl) [ KL-Wörsb], -beil (-bail) [ LA-Ilbh Nd'hochstdt]; vgl. Dumm-, Lügen-, PfWB Strunzbeutel; Syn. s. PfWB Prahlhans. Der is bekannt als Sp. [ KL-Reichb]. Mach mer doch kän so Sprich, dau Sp.! [ KU-Reiffb]. Wammer wie ich in de Weisseburger Hoppegärde mit de Zuave (Zuave) ferdich wore isch, do ferscht sich doch unsereener nit vor me hergeloffene Sp. mirrere (mit einer) freche Gosch! [ NW-Gimmdg]. RA.: Das isch en Sp.! [ PS-Erfw, LU-Opp LA-Gommh Nd'hochstdt]. —
b. 'Spaßvogel, ein Mensch, der voll Witz und Ulk steckt' [ KU-Kaulb]; Syn. s. PfWB Spaßvogel. —
2. 'Mensch mit auffallender, prunkvoller Kleidung', Sprichbeidel [ BZ-Stein]. —

 

  PfWB Strunz-beutel (s. S.) Allg. m.: 1. einer, der strunzt 2b. RA.: Zu dem, der zu arg strunzt: Wej häbben ennen Hond, den hitt (heisst) Str. Mörs, Kref; der Elfger (Grevbr-Elfgen) Köster hät ene Hongk, der hesch Stronges, on en Katz, die h. Bül (Beutel); wenn dä nu röf: »Str.,« dann komme se allebeds Grevbr-Bedburdyck. — 2. Neckn. für einen aus Heinsb-Rödgen.