Speise+-pfennig m.: 'eine Abgabe für Verpflegung'. a. 1417: und von dem tage uber vierzehen tage so sal igliche huber sine spisephennig brengen [Grimm Weist. V 610 (NW-Kallstdt Ungst)]. a. 1530 oder früher: Zu der Vesperürtten (s. PfWB Vesperürte) ist yglicher huber ein spyßpfening schuldig mit dem schultheissen zu uertrincken vnd darzu soll er in geben rucken brott vnd kappüß [PfWeist. 309]. — Mhd. spîsephenning ( Lexer Lexer II 1100). — | | irte s. Lexer ürte. | | Speise+-pfennig m.: 'eine Abgabe für Verpflegung'. a. 1417: und von dem tage uber vierzehen tage so sal igliche huber sine spisephennig brengen [Grimm Weist. V 610 (NW-Kallstdt Ungst)]. a. 1530 oder früher: Zu der Vesperürtten (s. PfWB Vesperürte) ist yglicher huber ein spyßpfening schuldig mit dem schultheissen zu uertrincken vnd darzu soll er in geben rucken brott vnd kappüß [PfWeist. 309]. — Mhd. spîsephenning ( Lexer Lexer II 1100). — |
| | | | |