Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Seich (Bd. 6, Sp. 27)   PfWB Brunzich (Bd. 1, Sp. 1296) 
   Seich m., Seiche f.:
1. 'Urin', bes. von Tieren, bei Menschen teilweise als derb, verächtl. empfunden, Sääch (sχ) [verbr. (außer Teilen der NPf NWPf), Eid 87 Krämer Gal 196], Sääsch (s) [ LU-Friesh], Seech [NW-Geinsh Krämer Gal 196 Lambert Penns 148 Don-Schowe Torscha], Saaich [Christmann Kaulb 24 Mang 131 Krämer Gal 196], Saich [IB-Ensh (Glass 93)], Saach (sāχ)

[Bd. 6, Sp. 28]
[Christmann Kaulb 24]; Gen. m. KU-Kaulb KL-Hirschhn Kaislt LU-Opp Friesh NW-Kallstdt BZ-Dierb Penns Don; Gen. f.: LA-Ilbh Gal-Dornf; Zs.: Katzen-, PfWB Kuhseiche; Syn.: PfWB Bach 4, PfWB Bachel, PfWB Piß, Biwis(chen), PfWB Brunz, PfWB Brunzich, PfWB Seichzich, PfWB Wasser. RA.: so warem wie S., von warmen, abgestandenen Flüssigkeiten [ KL-Trippstdt, mancherorts]; im sibde S. leije 'infolge Trunkenheit nicht aufstehen' [Thielen So rerre mer 106]. Sauf S. wie e Bock, dann kannscht ach meckere [ KU-Diedk]. —
2. vgl. die Zs.: Ameisen-, Bajaß-, Bocks-, Eulen-, PfWB Nebelseiche. — RhWB Rhein. VIII 40; LothWB Lothr. 424; ElsWB Els. II 320.

 

  Brunzich n.: 'Urin', Brunzich [KU-Rothsbg LU-Friesh Heeger Südostpf. 22]; vgl. PfWB Brunz. Syn. s. PfWB Seiche. Südhess. I 1179; Bad. I 349.