schwupp-dichInterj.: = PfWBschwupp,schwuppdich (wubdiχ) [verbr.]; vgl. PfWBwuppdich. Sch., do isser! [Wilms Alph. 51]. Un schwuppdig! Is am ganze Disch / E Mordsgefuchtel un Gekrisch [Münch Werke I 178]. Südhess. V 939; RhWBRhein. VII 2095.
schwuppsInterj.: = PfWBschwupp. Er hat's gepackt, un in de Kur ... / Schwupps, war sei Schnauferej eweg [Kraus Metzelsupp 7]. Südhess. V 939; RhWBRhein. VII 2096.