Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Schrotten (Bd. 5, Sp. 1455)   LothWB Schrode (Bd. 1, Sp. 467a)   PfWB Wein-baum (Bd. 6, Sp. 1190) 
  Schrotten s. PfWB Schrott 1.

 

  PfWB  RhWB Schrode [rodə Pü. u. s.; rot D. Si.] Pl. 1. Schrotkörner. 2. Schrot (Kleie und Mehl vermischt infolge groben Zermahlens); Viehfutter. ElsWB els. 2, 520 Schrot: kärntn. Schruot einmal geschrotenes Getreide From. 6, 205;  DWB Gr. Wtb. 9, 1777 Schrot 5 grob gemahlenes Getreide. — Zss.

 

  -baum m.: '(paarweise verwendete) stärkere Stange, auf der Fässer in schiefer Ebene transportiert werden', z. B. aus dem Keller, auf Fahrzeuge; Schrotwerkzeug und Unterlage auf dem Wagen, -bääm Pl. [ NW-Haßl Kallstdt Spey LA-Maik Wollmh BZ-Heuchh]; vgl. PfWB Schrotbaum, PfWB -holz, PfWB -leiter, -stange, PfWB Weinleiter. RhWB Rhein. IX 383; ElsWB Els. II 45 Winbaum.