| Netz-Navigator | ||||||||||||||||||||||||||||
| PfWB Schorn-stein (Bd. 5, Sp. 1416) | PfWB Hahl (Bd. 3, Sp. 581) | |||||||||||||||||||||||||||
1. a. 'gemauerter Abzugsschacht für Feuerungsabgase, Kamin', Schornschde (orndə, oÄ(r)ndə) [verbr. (außer westl. WPf SWPf), PfId. 128 Müller Dietschw 67 Schneckenburger 26], (ǫrndə, aÄndə) [Heeger Südostpf. 10], Scharnschde (arndə, rndə) [KU-Bedb Roth Ulm RO-Messbhf FR-Albsh A'lein Christmann Kaulb 18 Mang 103, 219], Schannschde [ KU-Adb ZW-Bechhf RO-Bistschd LU-Böhl Dannstdt NW-Elmst], Schorschde (ōrdə, oÄ(r)də) [verbr. westl. WPf SWPf RO-Lettw, Kraus Allseiläbdah 45], Schornschdee [ KU-Rehw], Schornschdää [ ZW-Battw], Scharnschtee, Scharnschde, Schannschde [Lambert Penns 131], Schornschder [ RO-Hallgt], Schanschder [ LU-Böhl]; vgl. PfWB Kamin 1 b; Zs.: Abzugs-, Fabrik(s)schornstein. De Sch. dampt [ KL-Gimsb], is zugerußt [ LU-Alsh/Gr], muß gebutzt werre [ KB-Weihf]. Ein starker Tabakraucher raacht (qualmt) wie e Sch. [ ZW-Battw, mancherorts]. Erscht han se gemault, well's viel Raach un Ruß aus all Schorschte gejäht hätt [Kraus Arwed 10]. De Wind im Schornschtää pischbert [Damm Schoggelgaul 75]. RA.: Vun was soll de Sch. raache? 'Wovon sollen wir leben?' [Thielen So rerre mer 110]. Vun nix kann de Sch. net raache [ KU-Schmittw/O]. Vum Rewwach raacht de Sch. [ LU-Böhl]. Do raachd de Schornschde 'Die haben Geld' [Hussong Kirkel 153]. Er is em Sch. 'ist verrückt' [ NW-Dürkh]. Das kannsche der in de Sch. schreiwe 'Du brauchst nicht damit zu rechnen, daß du dein Geld wieder bekommst' [KU-Kaulb, verbr., Fogel Beliefs Penns Nr. 1500], mit dem Zusatz: daß es die Hinkel net auskratze [ KU-Schmittw/O, mancherorts]. Das kann de Wert (Wirt) in de Sch. schreiwe [ BZ-Dernb]. SprW.: Uf en große Bau g'heert en große Sch. [ LU-Neuhf]. Volksgl.: Die Fledermaus (Speckmaus) frißt de Speck im Sch. [ LA-Maik, KB-Mauchh]. Die nei Maad muß grad zum Schanschdeen nufgucke, no kriggt sie ken Heemweh [Fogel Beliefs Penns Nr. 719]. Kleinen Kindern erzählt man über ihre Herkunft: Der Storch läßt se dorch de Sch. ins Haus falle [ KL-Fischb, LA-Burrw]. Zum Volksgl. s. auch PfWB Regenwetter. Ein Rätsel s. PfWB Sonne 1 a. Wenn der Ofen rauchte, sprach man früher folgenden Reim: Raach, geh zum Scharnschde enaus, beiß [Bd. 5, Sp. 1417] der Katz die Aawe aus [ KU-Kaulb]. Einen weiteren VR. s. PfWB Schornsteinfeger. Spruch der Hochzeitbitter: So lang de Sch. raacht un 's Zäppche laaft dirfen ehr net heemgeh [Krämer Gal 192]. a. 1407: So mogen wir ein kemmer geschele vnd schornstein machen vnd setzen off denselben gemein gangk [Koch-Wille II S. 65 Nr. 26 (Burg Landeck bei BZ-Klingmst)]. a. 1515: vom schornsten in der kuchen zu fegen [GgHospR]. a. 1535: hat den kuchen schorsten gefegt [ZweibrLSchR]. a. 1745: Es soll ein jeder haußman gute achtung auff sein schornstein geben, daß jahr durch sauber halten [PfWeist. 718 (ZW-Gr'bundb)]. — b. 'haubenartiger Abzugsteil des Sch., in dem Fleisch und Wurst geräuchert werden'; vgl. PfWB Kamin 2, PfWB Schornsteinbusem, -kammer. 's Flääsch hängt im Sch. [ KL-Morlt, KU-Schmittw/O Wolfst IB-Gersh Rockhs]. 's is nix mihn im Sch. 'Die Fleischvorräte sind aufgezehrt' [ KU-Schmittw/O]. — 2. = PfWB Nase, scherzh. [mancherorts ges. Pf]; Syn. s. PfWB Nase. — Südhess. V 723 ff.; RhWB Rhein. VII 1725/26; LothWB Lothr. 464; ElsWB Els. II 600; Eichhoff WA 23.
|
| |||||||||||||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||||||||||||||
| © 2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ||||||||||||||||||||||||||||