Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Schlam-bampel (Bd. 5, Sp. 1020)   PfWB Schlampampes (Bd. 5, Sp. 1021)   PfWB Schlampampel (Bd. 5, Sp. 1021) 
 Schlam-bampel s. PfWB Schlampampel.

 

   Schlampampes m.: 'nachlässiger, träger Mensch', Schlambambes (lamˈbambəs) [ KU-Lauteck]; Syn. s. PfWB Schlampes 2. Südhess. V 363 and. Bed.

 

   Schlampampel f., m.:
1.
a. 'unordentliche, nachlässige weibliche Person', Schlambambel (lamˈbambəl) [KU-Wolfst Ingb LA-Essing Gommh GH-Rh'zab Kühn Hamet 132 Schnitze 252 Runck Hand 29]; vgl. PfWB Schlapampel; Syn. s. PfWB Schlampes 2. —
b. (Gen. m.) 'unordentlicher, nachlässiger Mann' [ LA-Essing Gommh BZ-Dernb]; vgl. PfWB Schlampamper, PfWB Schlampampes; Syn. s. PfWB Schlampes 2. —
c. (Gen. m.) 'überaus große männliche Person' [ KL-Spesb KB-Marnh]; e langer Sch. [ KL-Spesb]; Syn. s. PfWB Riese1 1. —
2. 'Durcheinander, Unordnung, Plunder' [Kaislt, vereinzelt]. Do krieht er wäh all dem Schlambambel sei Wut [Kraus Pädcher 27]; Syn. s. PfWB Wirrwarr. —
3. 'Säbel', nur im VR.: Uf'm Bergel dort owwe, do steht e Schandarm, / der hot e Schlambambel, so lang wie mei Arm [ NW-Deidh]. — Südhess. V 362/63; RhWB Rhein. VII 1228, 1232 Schlambammel, Schlampampel; ElsWB Els. II 464.