schaufelnschw.: 'mit der Schaufel 1 arbeiten', schauf(e)le [ZW-Gr'bundb, vereinzelt SPf, Lambert Penns 131 Krämer Gal 183]; vgl. schippen; Zs.: PfWBausschaufeln;Schnee sch., 's Grab sch. [ BZ-Dernb]. Südhess. V 213; RhWBRhein. VII 970; LothWBLothr. 468; ElsWBEls. II 400.
ElsWBPfWBRhWBschufleⁿ[uflə Ha.; yflə Pfb.Mett.; uwlə Ri.; aufələn D.Si.] tr. u. intr.schaufeln, mit der Schaufel od. dem Spaten arbeiten: de Garde sch. Im Feld sch. — ElsWBels. 2, 400 ebenso. s. Schufel.