Schand-mauln.: 'Verleumder, bzw. dessen Mund'; Syn. s. PfWBQuatschmaul. Dem wäsch ich emol sei Schandmaul [Krieger 52]. Heer doch äämol uf se schälle (schelten), du Sch.! [ KU-Reiffb]. Südhess. V 182; RhWBRhein. VII 906. —
PfWB Schand-maul (s. S.) -nt-, –ŋk- Verbr. n., f.: Lästerer, Verleumder.