| Netz-Navigator | ||||||||||||||||||||||||
| PfWB reich (Bd. 5, Sp. 468) | PfWB Leb-tag (Bd. 4, Sp. 856) | |||||||||||||||||||||||
[Bd. 5, Sp. 469] so r., daß er stinkt [ KU-Trahw]. Ein Besitzloser is kän Rock (kän Pennich) r. [ KU-Schmittw/O]. Mer sin kääns reich 'Wir haben es nicht' [ KL-Erlb]. Ein bei der Erbschaft zu Unrecht Benachteiligter wünscht dem Erben: Der soll r. werre dran! (und meint das Gegenteil) [ LU-Friesh]. Gruß beim Vorbeigehen an Traubenlesern: Werner reich? [ LA-Ilbh]. Uf meine Fieß werscht net r., wenn einem jemand auf den Fuß tritt [ NW-Haßl]; vgl. PfWB Fuß 1 a. Scherzantwort auf die Frage Wie geht's?: Wie's bei de reiche Leit geht [ GH-Kand]. De reich Mann hot e Stall voll schäne Rinner, die arm Frää kricht e Haus voll klenne Kinner [ BZ-Dierb]. SprW.: Wammer alles wißt, wär mer ball r. [ KU-Diedk, mancherorts]. Die Reiche rechle mit mehn Nulle as die Arme [ BZ-Dierb]. De reiche Leit ehr Dreck stinkt besser [Spey]. Ach bei reiche Leit werd die Supp mit Wasser gekocht [LA-Impfl]. Wer 's Brot schneidt gleich, werd r. [ KL-Katzw]. Eme reiche Mann kalbt de Sächbock (Sägebock) uf em Speicher [Bergz (Kamm 88)]; vgl. PfWB kalben 1. Wem die Bien geroren un die Schoof, der werd r. im Schloof [ KL-Alsbn]. Scherzh.: Liewer r. un g'sund als arm un krank [Bergz (Kamm 80)]. Volksgl.: Wer groo Brout eßt, werd r. (findt Geld) [LA-Impfl]. Wammer die Hochzichkleeder grad auswert ('schnell abträgt', engl. wear out), werd mer r. [Fogel Beliefs Penns Nr. 227]; vgl. auch ebd. Nr. 52. VR. s. PfWB Fuhrmann 1, PfWB Lebtag 1 a, PfWB Schuhmacher. Einen Neckvers s. PfWB Gleiche. Südhess. IV 1328/29; RhWB Rhein. VII 272 ff.; LothWB Lothr. 412; ElsWB Els. II 225.
| 1. a. 'Zeit des Lebens', Lebdag (-daach, -daa) [verbr., Lambert Penns 97, 149 Don-Schowe Torscha [Bd. 4, Sp. 857] Krämer Gal 140], Läwedag [ KU-Reiffb RO-Lettw NW-Haßl], Lewesdaags [Beam Penns 66]; nur in festen Wend. wie: mei(ner), se (sei) L. 'jemals, von jeher', mit Verneinung: mei (sei) L. net (nit) 'nie, niemals', ... nimmi 'nie mehr'; zelebdah 'auf immer' [Schandein Ged. 253]; vgl. Datums-, Himmel-, PfWB Lebenlebtag, PfWB Leben 2 a. Des gibt's se L. nit! [NW-Freinsh, verbr.]. Verneinung (etwa auf die Frage: Warst du schon dort gewesen?): Nie, meiner L. noch net! [ LU-Böhl]. So was, so war se L. noch nix do! [ KU-Reiffb]. Das is sein L. net wohr! [ LU-Oggh]. In dem Haus war ich se L. noch net [ NW-Haßl]. Soo ebbes Unnvaschäämdes wie denne honn ich minn Läbbdaa nidd gesiehn! [IB-Ensh (Glass 56)]. Ich hab mei Lewesdaags nix so gsehne [Beam Penns 66]. Hab ich dann mei L. schunn so ebbes geheert? [Pirmas (Kieffer 51)]. Der hat sei L. noch nix g'schafft! [ebd.]. Beim Tornveroin, oh du liewer Strohsack, do bin ich schun moin L.! [ LU-Muttstdt]. RA.: Wer eine Narbe hat, is gezäächelt fer sei L. [ ZW-Battw]. Ein Bursche, der von einem Mädchen einen Korb bekommt, werd se L. nimmi gut [ LU-Böhl]; vgl. PfWB gut I 1 f. So war doch sei Himmel- un sei Lebda neischt! [PfId. 174 (WPf)]. Der (Dormel) kummt sein L. net zum Verstand [ KU-Schmittw/O, ZW-Battw]. Mei Läbdag hun ich so noch kä Lebdag (zu Bed. 2) erläbt (sic.!) [ KU-Reiffb]. SprW.: Wammer mit'm Weisheitszahn de Verstand nit kriet, bleibt mer sei L. e dummer Kerl [Kus]. Gut gefrihstickt spiert mer de ganze Dag, gut g'schlacht 's ganz Johr, gut geheirat sein L. [ NW-Frankeck, RO-Als]. Volksgl.: Der erscht Märge, as en Paar g'heiert hen, därf der Mann seinre Fraa die Hose net anbiete, schunscht muß er sich sein L. vun ihre boße losse [Fogel Beliefs Penns Nr. 218]; vgl. PfWB boßen 2. VR.: Do wollen zwee un kennen net un lernen's aach sei L. net [ Gal-Dornf]. Backe, backe Kuche, / Mein L. nimmi fluche, / Backe, backe Beere, / Mein L. nimmi schweere [ KU-Kaulb]; Var. s. PfWB patschen 3. Spottvers auf den Maurer: Sein Lebdaa werd keen Maiere reich, / Was er verdient, versauft er gleich. / Versauft de Hammer mitsamt dem Steel. / Lumpige Maiere gebt's gar veel [ KU-Ulm]; Var. s. PfWB Bettelmann 1, PfWB Fuhrmann 1, PfWB Käsebrot 1 b, PfWB Maurer, PfWB Schuster; einen weiteren VR. s. PfWB Kraut 2 c. a. 1331: sie mag die selbe messe lazen bi irme lebetage ane gen [OttbUrkb. 381]. a. 1387: die der edil Otte, wildegrave zu Kyrburg, unser lieber swager, und Agnes unser liebe suster sine eheliche frouwe irre lebetage han sullent [Veld., Mutschar der Grafen Heinrich u. Friedrich v. Veldenz]. a. 1477: hat myn herre dem kelner sin leptage geben [ebd., Lichtenberger Rentbuch]. a. 1560 (Kop. 16. Jh.): so sollent sie ime bruderspeis geben sein lebtag [PfWeist. 557 (NW-Freinsh)]. a. 1748: Er [Bd. 4, Sp. 858] will Kein streich sein Leben Tag Mehr Mehen [MHVPf. IV 11 ff. (Mähderbuch v. NW-Mußb)]. — b. Bestätigungsformel: Gotts Lebdag! [Lambert Penns 97]. — 2. a. 'Lärm, Trubel, Aufsehen', Lebdag (-daach, -daa) [Lu'haf, verbr., auch Don Gal Buch], Lewesdaa [ PS-Eppbn]; vgl. PfWB Lebens. Der macht e Lebdaa! [NPf]. Mach mer net sou en L.! [ LA-Nd'hochstdt]. — b. 'Streit', Lebdaa [ Don-Tscherwk]. — c. 'gute (gesellschaftliche) Stimmung'. Gischder Owend um Imme 'Festessen' war aarich Läbbda [IB-Ensh (Glass 56)]; vgl. PfWB Imbiß 2. Drowwe hott's nadierlich gleich Lebdag gewwe [Kunnrädel 110]. Ei, der Dausend, war der deß als e L.! [ebd. 117]. — d. 'Fest', Lebdag [ NW-Deidh]. Die hän en L. 'Es geht ihnen gut' [ LA-Nußd]. — Südhess. IV 221 ff.; RhWB Rhein. V 262/63; LothWB Lothr. 331; ElsWB Els. II 663.
| |||||||||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||||||||||
| © 2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ||||||||||||||||||||||||