Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Raben-fels (Bd. 5, Sp. 337)   PfWB Fels (Bd. 2, Sp. 1113) 
  -fels m.: FlN, amtl. Rabenfels, Fels bei KL-Frankst u. PS-Dahn. —

 

  Fels m., f., Felsen m.:
1. wie schd. der und die Fels, der Felse (fels, felsə) [fast allg.], (fęls, fęlsə) [KU-Dietschw IB-Blickw Kaislt NW-Kallstdt verbr. Gal]; zur Verbr. s. K. 123. Genus f. im Zurückweichen gegenüber m. Zs. PfWB Dannen-, PfWB Teufels-, PfWB Heiden-, Hirsch-, PfWB Hohen-, PfWB Raben-, Rammen-, Saufels(en). a. 1518: von Foißbaum an off eyn fylcze [PfWeist. I 214 (PS-Burgalb)]. a. 1553: von dem felß vfen biß vf den Hohenfelß [ebd. II 346 (Frankweide im SO von Kaislt)]. Die Gasse auf der Fels, heutige Glaserstraße in Kaislt [Zink 296]. —
2. 'Felsboden'; (beim Pflügen oder Graben) uf de Fels stoße [verbr. NPf Gal-Dornf]. — Ahd. felis m., felisa f.; mhd. vels, velse m. — Südhess. II 427; RhWB Rhein. II 382; LothWB Lothr. 137; ElsWB Els. I 115; Bad. II 41.