Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Quatsch-maul (Bd. 5, Sp. 308)   PfWB Schlabber-maul (Bd. 5, Sp. 991) 
  -maul n.: 'wer viel und töricht redet, klatscht, ausplaudert', -maul [mancherorts], Pl. -mailer; Syn.: Pappel, Päppelchen, Pappelarsch, -grete, -gusche, -hans, -lieschen, -maul, -schnüsse, -tasche, -tuschur, Päpper, Päpperlieschen, -sack, Pappler, Papplersin, Parlasser, Parlewu, Base 9, Baser, Patschbase, -kathel, -maul, Patsche 4, Pattersch 2, Bauerntratsche, Plappertasche, -maul, -schnüsse, Plapplerin, Platschbase, -grete, -käthel, -kopf, -weib, Platsche, Plätscherin, Plaudertasche, -maul, -sack, Blechschwätzer, Brastler, Brastlersin, Briefbote 2, Pritsche 3c, Tasche 2bζ, Tatsche 5a, Tätter, Tatteres 1, Dorf-

[Bd. 5, Sp. 309]
base, -besen 1, -blatt, -hechel 1, -kläpper, -klatsche, -kronik, -lapp, -patroll, -patsche, -platsche, -post, -rätsche, -schäse,-schelle 2, -tätsche, -tratsche, -trommel, -viernzel, -zeitung, Tratschbase, Tratsche 1, Drehorgel 2, Dummpappler, -quatscher, -schwattler, -schwätzer, Entenarsch 2, Faseler, Faselfritz, Vielschwätzer, Fraubase, Gammel 2 a, Herumplatscher, Hexenbettchen, Klatsche, Klatschbase, -weib, Kaffeebase 2, Lappe 2 a, Lappmaul 2 a, Lastermaul, Lawatsche, Maiärsche, -käthe, Maie 2, Märenträger, Maulaffe 1 e, -esel 2 b β, -fechter, -held, -mächer, Mauler, Neuigkeitsbase, -bringerin, -gretchen, -krämer, -träger, Ortsbase, Quadratratsche, Quasseler, Quasselersin, Quassel-fritz, -kopf, -maul, -peter, -sack, Quatschbase, -eule, -gosche, -kopf, -sack, Quatsche, Quatscher, Rätsche 2, Rätscher 1, Rätscherin, Rätschkatharina, -maul, -pappel, -weib, Schandmaul, Schlappmaul, Schmuser, Schnattermaul, Schwadroneur, Schwafeler, Schwattler, Schwätzer, Schwätzerin, Sprücheklopfer, Stadtklatsche, -rätsche, Waschweib. Des is e aldes Q. [ NW-Freinsh]. Südhess. IV 1143; RhWB Rhein. VI 1310.

 

 -maul n.:
1.
a. 'mit Speiseresten, Speichel besudelter Mund', bes. bei Kindern, -maul [ KU-Kaulb ZW-Marthh]. —
b. 'Person mit triefendem, beschmiertem Mund' [vereinzelt, Lambert Penns 134]. —
c. meist Dim., kosende Anrede für Kinder (mit beschmiertem Mund), Schlawwermailche [ RO-Semb KL-Fischb PS-Burgalb Nd'simt GH-Westh]; e goldich Schlawwermailche [ KU-A'glan]. Herzgebobbelt Hunigkinn, / Schlawwermailche, duh geschwinn, / 's Guckelche duh schließe [Schandein Ged. 6]. —
2.
a. 'Mund, der andauernd redet; geschwätziges Mundwerk', -maul [ KU-Lohnw, vereinzelt]. Der kann aa sein Sch. net halle [Kaislt]. —
b. 'Schwätzer, Plappermaul' [mancherorts, Lambert Penns 134]; Syn. s. PfWB Quatschmaul. Na da leiht mr a neischt dran, wanner a määne, eich wär e alt Schlawermaul un müscht de ganze Da gebabbelt un geretscht hann [PfId. 175/76]. — Südhess. V 318; RhWB Rhein. VII 1162. —