Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Nest-häkchen (Bd. 5, Sp. 116)   PfWB Äscher-quack (Bd. 1, Sp. 346) 
 -häkchen n., -haken m.:
1. 'jüngster, schwächster Vogel im Nest', -häkche [ FR-Kl'karlb], -hekel [ GH-Zeisk], -hoke [ KU-Nerzw GH-Bellh]; Syn. s. PfWB Nestquack 1a. —
2. 'jüngstes, verwöhntes Kind', -häkche [ RO-Dielkch Pirmas LU-Hochd NW-Ellstdt], -häkel [ BZ-Dierb Klingmst], -häkelsche [NW-Deidh, PfMus. 7/8 1925 167], -häckel [ BZ-Dernb], -häckelche [ NW-Hamb]; Syn.: PfWB Äscherquack, PfWB Benjamin, PfWB Kacheler 2, PfWB Kauder, PfWB Nestgewäbbel, PfWB -häschen, PfWB -hocker 1b, PfWB -hutsche, PfWB -kauder 2, PfWB -quack 1b, Quakkes, Quakes. Südhess. IV 963; RhWB Rhein. VI 156. —

 

   Äscher-quack m.: 'das jüngste Kind in der Familie', Äscherquäckl [ LA-Mart], 'der jüngste Vogel im Nest', Äscherquack [ PS-Bundth]; vgl. PfWB Äschenkauter u. Nestquack.